Kayyum kızdı, kayyum atandı

Kayyum Kılıçdaroğlu’nun üç gün önce boşa konuşmadığı, Halk TV’yi boşa hedef almadığı anlaşıldı.

Bugüne, Cafer Mahiroğlu’nun yani Halk TV’nin sahibinin Türkiye’deki şirketlerine kayyum atandığı haberi ile başladık.

Şirketler arasında Halk TV de olduğu için, haliyle ona da kayyum atanmıştı. Yani artık en eski muhalif yayın, kamu yayıncısı haline gelmişti.

Şaşırdık mı!

Tabii ki, hayır.

Bekliyor muyduk!

Çoktandır evet.

İlginç olan, işaret fişeğinin bir başka kayyuma attırılması, onun da hiç ar etmeden bunu yapmasıydı. Oysa genel başkanlığı döneminde Halk TV’ye en fazla kaynak aktaran da kendisiydi. Ama dediğim gibi mesele biraz da “ar ve edep” meselesiydi.

Cafer Mahiroğlu uzunca bir zamandır zaten Türkiye’ye gelemiyordu çünkü hakkında süren bir soruşturma ve yakalama kararı vardı.

Yaz boyunca konuşulan ise en geç kasım ayında Halk TV ile ilgili büyük bir soruşturmanın başlatılacağı ve büyük olasılıkla kanala el konulacağıydı.

Hatta kanalın önemli isimlerinin ayrılmasının arkasında da bu gerekçenin olduğu söyleniyordu.

Yani anlayacağınız, Halk TV’yi hoş günlerin beklemediği en azından medya piyasasında herkesin bildiği bir sırdı.

Sır bu sabah itibarıyla açığa çıktı.

Kayyum gerekçesi ise elbette “yayın anlayışı” değil.

Her ne kadar Kayyum Kılıçdaroğlu kanalın yayın anlayışından şikayet ettiyse de, el koymanın gerekçesi “mali suçlar”.

Kanalın sahibinin diğer işleri.

Bazı belediyeler ile akçeli işler yapmış olması.

Bu durum meseleyi “fikir hürriyeti” temelinde ele almayı ve savunmayı da zorlaştırıyor. Belediyeler ile akçeli ilişkiler, bunun suç olarak gösterildiği dosyalar el kol bağlayan cinsten.

Haklı olarak diyeceksiniz ki “İktidara yakın medyanın böyle işleri yok mu? En büyüğünden en küçüğüne kadar iktidarı destekleyen medya grupları devletle iş yapmıyor mu? Yeni Şafak’ın sahibi olan grubun tüm işleri devletle ve belediyeler ile değil mi?”

Bunlar elbette haklı sorulardır, yanıtları da bellidir.

Zaten muhalefet de tüm bu ilişkilerin hesabını sormak, kamu kaynaklarının hunharca yok edilmesinin takipçisi olmak iddiası ile muhalefet yapmaktadır.

Bu anlayışı egemen kılmaya çalışan bir muhalefet olma iddiasındaysanız, belediyelerle iş yapıyor, şimdilik erişebildiğiniz kamu kaynaklarına el uzatıyorsanız iktidarın hedefi olursunuz.

“Yok aslında bir farkları” dedirttiğiniz anda kaybedersiniz.

Bir zamanlar bir banka vardı. Türkiye’nin en eski, en köklü bankası. Ecdat yadigarı.

Sloganı şuydu: “Yok aslında birbirimizden farkımız ama biz Osmanlı Bankası’yız”

Sonuç!

Artık o banka yok.

Birbirinizden farkınız yok ise gereğiniz de yok demektir!

Çivi fabrikası değil

Sakın yanlış anlamayın.

Yukarıda okuduklarınızdan, Halk TV’ye el konulmasını normal ve haklı bulduğum manası çıkmasın.

Cafer Mahiroğlu’nun işleri, ilişkileri ne olursa olsun, bunlar bir televizyon kanalına, bir yayın grubuna el koyulmasını ne normalleştirir, ne de sıradanlaştırır.

Bir medya grubu, çivi fabrikası değildir.

İddialar var diye, bir soruşturma var diye medyaya el koyulmaz.

Yönetimine el koyulmaz.

Hele hele böyle bir gündemde bunu yaparsanız, kimseye bunu anlatamazsınız.

Dün konuştuğum bir AK Partili bile, millet fon meselesini tartışırken gazetecilerin tutuklanmasını ve ev hapsine alınmasını doğru bulmadığını söylüyordu. Böyle bir ortamda, muhalefet kelimesiyle özdeşleşmiş bir kanalın yönetimine de el koyarsanız bunun manası bambaşka olur.

Cafer Mahiroğlu’nun bilmediğim işlerini savunacak halim yok.

Ama basın özgürlüğünü savunmak zorundayız.

Parti tabanı fonla ilgili ne düşünüyor?

Dün AK Parti’nin genç kuşak, önemli isimlerinden biriyle kısa da olsa sohbet etme fırsatım oldu. Adı akçeli işlere karışmamış, başarılı bir isim.

Aylar önce karşılaşmış, siyasetten konuşmuştuk. Çok keyifli değildi. Partinin oy kaybetmesinden, anketlerde gerilemesinden yakınıyordu.

Yine sohbet etme fırsatı bulunca “Yeniden birinci parti olmuş görünüyorsunuz. Rakipler dağılınca üstünlüğü yeniden ele geçirdiniz” dedim.

Son derece samimi bir biçimde “Evet, bir toparlanma var ama bu fon meselesi büyük sıkıntı” diyerek konuyu açtı.

“Bunu bir yönetici olarak mı söylüyorsunuz, sahayı bilen, gezen bir partili olarak mı?” diye sordum.

“İkisi de” dedi. “Tabanda tepki oldukça büyük” diye ekledi.

“Taban derken para kaybedenleri mı kastediyorsunuz? Onlara bir ödeme yapılacak ve mesele bu şekilde halledilecek gibi görünüyor” dedim.

Anlattı:

“Para kaybedenler elbette tepkili ama para kaybetmeyenler de tepkili. Bunu her yerde görüyoruz. Normalde bizim tabanımız bu gibi konuları çok konuşmaz. Bu kez, başka bir şey konuştukları yok desem yeridir. Büyük kentlerde, Anadolu’da her yerde bu mesele konuşuluyor. Hem de çok detaylı biçimde. Kimsenin hoşgörü ile baktığı falan da yok. İlk kez böyle bir durumla karşı karşıyayız.” dedi.

“Peki ne olacak? Ne yapıyorsunuz, ne yapmayı planlıyorsunuz?” diye sordum.

“Biz Sayın Cumhurbaşkanı’nın talimatı ile geziyor, dolaşıyor, bilgi topluyor, halkın tepkisini gözlemliyoruz. Sonra da bunları en açık haliyle yukarıya iletiyoruz. Sansürsüz. Şunu da anlatıyoruz. Bu işin üstü örtülemez ve emin olun örtülmeyecek de! Şu anda Sayın Cumhurbaşkanımız tüm verileri topluyor. Ne kadar kızgın ve öfkeli olduğunu anlatamam. Burada bir komplo, bir tezgah varsa bile partimizden isimlerin buna alet olmasını da kabul etmiyor. Biz gereğini yapacağına inanıyoruz.”

“Evet ama toplumda bazı isimlere dokunulmadığı gibi bir algı oluştu.”

“Haklısınız. Bunun da yarattığı bir tepki var zaten, partili büyüklerimiz de bunu kamuoyu önünde seslendiriyor. Biz de kendi bulgularımızı parti yönetimine aktarıyoruz. Ben eminim ki, herkes emin ki, Sayın Cumhurbaşkanı bunun hesabını soracaktır. Ama onun üslubu farklı. Heyecanla hareket etmez. Bekler, veri toplar, onları değerlendirir, sonra harekete geçer. Şu anda da böyle olduğundan kuşkunuz olmasın. Bu işin içinde olanları silecektir. Bunu hepimiz biliyoruz. Örtbas edilmesinin siyasi bir bedeli olur. Bu bedeli partinin değil, sorumlularının ödemesi gerektiği konusunda kimsenin farklı bir düşüncesi olamaz.” dedi.

Bu cümlelerden anladığım kadarıyla iktidar partisi, fon yolsuzluğunun ekonomik zararının yanı sıra siyasi bir zarar da verdiğinin gayet farkında ve belli ki, bununla ilgili verileri parti içinde çok açıkça konuşma ve istişare etme amacında. Örgüt bu olan biteni hazmedemeyeceğini açıkça söylediğine göre, birileri bir bedel ödeyecek.