Ekrandaki şiddetin sorumlusu RTÜK zihniyeti

Okul baskınından sonra gençliğin şiddete yönelmesi konuşulur oldu.

Oysa bunu konuşmak için çok daha geçerli, çok daha görünür sosyal ve kriminal olaylar vardı.

Ama okul baskını meydana gelip, 8 çocuk ve 1 öğretmen katledilince gerek siyaset gerek millet konuyu düşünmeye başladı.

Oysa adı çok konuşulan çetelere katılan, kimi siyasi kimi adi cinayetleri üç kuruş karşılığında işleyen, pazar yerinde Ahmet Minguzzi’yi öldüren çete mensupları da okul katliamını gerçekleştiren çocuktan çok da büyük olmayan “çocuklardı”.

Ve şimdi yine her zamanki kolaycı ve toptancı yaklaşımla televizyon dizilerini suçlamaya başladık.

Ama her zamanki gibi geç kaldık.

Şu andan itibaren televizyon dizilerini yasaklamak, engellemek cenazeye serum takmak gibi.

O tren çoktan kaçtı.

Engelleyecekseniz, Kurtlar Vadisi’ni engelleyecektiniz.

Bugün artık gençler televizyon falan izlemiyor.

Televizyonda şiddet ya da mafya dizisi olduğunu bilmiyor bile olabilirler.

Gençleri etkileyen dizi Kurtlar Vadisi idi çünkü o gün ne sosyal medya vardı, ne TikTok, ne Twitter, ne de diğerleri.

Bugün artık her şey bu platformlar üzerinden dönüyor, diziler üzerinden değil.

Ve dizileri, dizi yapımcılarını suçlarken, “Yahu bu dizi yapımcıları manyak mı, niye deli gibi şiddet içerikli diziler yapıyorlar?” diye de takkeyi önümüze koymamız lazım.

Bu sektörün eskilerinden, yıllarca televizyonlarda yöneticilik yapmış, en büyük televizyon kanallarını yönetmiş, televizyon kanalları kurmuş biri olarak şunu söylemeliyim ki, bugün televizyonlar şiddet dolu dizilerin işgali altındaysa, bunun bir numaralı sorumlusu Radyo Televizyon Üst Kurulu ve onun kafa yapısıdır.

Şunu biliniz ki, hiçbir aklı başında yapımcı, şiddet ve mafya dizileri yapmak istemez.

Çünkü bu gibi dizilerin yurt dışı satış imkanları kısıtlıdır.

Yabancı ülke kanalları, bu dizilere pek ilgi göstermez.

Ve asıl geliri yurt dışı satışlardan elde eden, Türkiye’deki yayınlardan az biraz zarar etse de, zararı yurt dışı satışlardan kapatan dizi yapımcıları şiddet dizisi çekmekten hoşlanmazlar.

Peki, hoşlanmadıkları bu dizileri niye çekiyorlar?

Çok basit bir yanıtı var.

Televizyonların rating ölçümleri “panel” adı verilen bir grup deneğin evlerine yerleştirilen cihazlarla yapılıyor.

Ne yazık ki, RTÜK’ün zorlamaları ile bu panel giderek daha kalitesiz, daha eğitimsiz kişilerden oluşmaya başladı.

Son yıllarda oluşan bu panel, şiddet dizilerinin, kalitesiz dizilerin daha çok izlendiği yönünde bir izlenim yarattı.

Kanallar da yüksek rating alabilmek için bu tür dizilere yöneldiler.

Tabii RTÜK’ün ceza yaklaşımları da dizileri etkiledi.

Aşk yasak, yasak aşk hepten yasak, öpüşmek yasak, dekolte yasak, içki yasak, o yasak, bu yasak.

Bunları yapan dizilere “toplum ahlakına zarar verdikleri” iddiasıyla ceza yağdırıldı ama bir kalemde yüzlerce kişinin öldürüldüğü, mafyanın adaleti sağladığı, ihkak-ı hakkın normalleştirildiği dizilere hiç ses çıkarılmadı.

Öpüşmek toplumu bozuyordu ama şiddet bozmuyordu.

Sonuç!

Sonuç, şiddet dolu ekranlar.

Sabah programlarında her türlü sapıklığın gerçeği rahatça yayınlandı.

Ama bunun yüzde biri kadar bile sapkınlık içermeyen dizilere cezalar yağdırıldı.

Ve bir yandan ölçüm paneli, bir yandan RTÜK cezaları herkesi ister istemez şiddet dizilerine yönlendirdi.

Mesela Şakir Paşa Ailesi gibi bir evrensel kalitede bir prodüksiyon ceza üzerine ceza aldı ama şiddet dolu dizilere kimse ses çıkarmadı.

Şimdi kanallar suçlu, yapımcılar suçlu.

Peki Allah aşkına, RTÜK’ün, RTÜK’ün oluşturduğu panelin ve aşkı meşki zararlı gören RTÜK anlayışının hiç mi suçu yok?

RTÜK böyle yapmasa idi, hiçbir yapımcı bu şiddet dizilerini yapacak kadar şuursuz değildi.