Çağlayan notları

Dün İstanbul Çağlayan Adliyesi’ndeydim.

Deniz Göktaş ile karşılıklı mahkeme salonlarında duruşmalarımız vardı. Deniz’in saat 10’da başlayacağı ilan edilen duruşmasını da izlemek için, Adliye’ye erken gittim.

Çağlayan Adliyesi’nin çevresinde geniş güvenlik tedbirleri alınmış, adliyenin çevresi barikatlarla örülmüş, bahçe kapısına ayrı bir güvenlik bariyeri kurulmuştu. Ancak çevrede bir kalabalık falan yoktu, güvenlik bariyerlerinin durduracağı bir halk kitlesi ortalıkta görünmüyordu. Kalabalık bir Çevik Kuvvet ekibi, kendi aralarında sohbet ederek vakit geçiriyordu.

Vatandaş giriş kapısına geldiğimde son yıllarda Çağlayan Adliyesi’ni bu kadar sakin ve hatta boş görmediğimi fark ettim. Sanki adli tatil sürüyormuş gibi bir hava vardı. Yürüyen merdivenle üst kata çıktım.

Deniz’in yargılamasının yapılacağı 14. Asliye Ceza Mahkemesi’nin duruşma salonunun kapısına A4 kağıda basılmış bir yazı asılmıştı ve duruşmanın biraz daha büyük olan 4. Ağır Ceza Mahkemesi Salonu’na alındığı yazıyordu.

Çağlayan Adliyesi artık avucumun içi haline geldiğinden, aynı katta olduğunu bildiğim 4. Ağır Ceza Mahkemesi’ne doğru yürüdüm. Ancak burada da ekstra güvenlik önlemleri vardı. Bu katta pek rastlamadığımız bariyerler kurulmuş, kalabalık bir polis gücü bariyerlerin arkasına yerleşmişti.

Aslan gibi iki polis memurunun arasından ilk bariyeri geçtim ve mahkeme koridoruna doğru ilerledim. Orada ikinci bir bariyer vardı. Onu da sağ salim aştım. Koridor nispeten boştu. Birkaç tanıdık gazeteci ve aile fertleri olduğunu tahmin ettiğim birkaç kişi vardı. Yargılama henüz başlamamıştı. Görevlilere sordum, “Deniz Göktaş henüz getirilemedi. Çorlu’dan çıkmış ama gelmesi, yukarı çıkarılması, yargılamanın başlaması 1-2 saati bulabilir” yanıtını aldım.

Kendi davamın başlayacağı saat olan 11:20 gibi diğer tarafa geçtim. Tekrar 4. Ağır Ceza Mahkemesi’ne geldiğimde ise salon dolmuştu ve yandaki bir salonda da televizyon ekranından yargılamayı izlemek mümkündü.

Deniz oldukça etkili ve sert bir savunma yaptı. Doğrusunu isterseniz duruşma öncesi iki fikir çarpışıyordu.

Genel kanaat “Kararla birlikte tahliye olur” şeklindeydi ama yargının işleyişini bilen bir başka grup ise “Kararı bir sonraki celseye bırakırlar. Bir ay daha tutuklu kalmasını sağlarlar” diyordu. Deniz Göktaş’ın avukatı Metin Sinan Arslan ise kesinlikle tahliye bekleyenler arasındaydı. Nitekim Deniz Göktaş hakkındaki üç suçlamanın ikisinden suçlu bulundu ve toplamda 18 ay hapse çarptırılırken, ikinci kez tutuklanmasına neden olan deli saçması “suçu ve suçluyu övmek” şeklindeki iddiadan beraat etti.

Karar sonrası Göktaş’ın avukatı Metin Sinan Arslan ile konuştum. Belki hatırlıyorsunuzdur, Metin Sinan Arslan benim davamda da savunma ekibindeydi. 40 yıllık avukatım Rezzan Aydınoğlu ve yardımcısı Ömer Teker’in yanı sıra Metin Sinan Arslan da savunmama katılmış ve son celsede “tarihi bir savunma” yapmıştı. Bana göre şu anda Türkiye’nin en iyi ceza avukatlarından biriydi Metin Sinan Arslan.

Deniz Göktaş’ın savunmasını sordum.

“Gece üçe kadar cezaevindeki görüşme kabininde savunma üzerine çalıştık. Çok iyi bir savunma metniydi ancak tek bir korkum vardı. Deniz’in sosyal fobisi. Her ne kadar sahne performansı müthiş olsa da, Deniz kalabalıklar karşısında o kadar rahat olamıyor. Bu nedenle çok korkuyordum. Ya rahat edemez paniklerse diye. Ama öyle olmadı. Müthiş konuştu. Konuştukça açıldı. Açıldıkça daha iyi anlatmaya başladı. Çok iyiydi. Tabii bir çekincem de hakiminin tavrıydı. Hakim başlangıçta Deniz’in sözünü kesse, araya girse Deniz’in insicamı bozulur diye ürküyordum. Hakim de Deniz’in savunmasına izin verdi. Neredeyse hiç kesmedi diyebilirim. Bir yerde müdahale etti ama o sırada Deniz zaten rahatlamış ve sözünü büyük ölçüde tamamlamıştı. Çok etkilenmedi.” dedi.

“Savunmanın sert olmasını sen mi istedin yoksa onun kararı mıydı? Ne yalan söyleyeyim, ben de tahliye bekliyordum ama savunmayı dinlerken bir ara tedirgin oldum.” dedim. Çünkü Arslan’ın da savunma tarzı lafını sakınmayan türdendi.

“Vallahi abi, ben de bir ara çok mu sert oldu demedim değil. Aslında şöyle oldu. Gece savunma üzerinde çalışırken kağıt üzerinde savunma hiç de sert görünmüyordu. Ancak Deniz’in sesi, tonlamaları, vurgusu çok ilginç. Cümlelere daha farklı bir anlam katıyor. Gece kağıt üzerinde çok sakin, sıradan görünen savunmamız, Deniz’in ağzından çıkmaya başlayınca başka bir boyut, başka bir anlam kazandı. Neyse ki, beklediğimizin dışında bir gelişme olmadı.” dedi.

Deniz’in tahliyesi sevindirici. En azından tutsaklığı bitti. Ancak tahliye ile birlikte verilen yurt dışı çıkış yasağını anlamam mümkün değil. Yattığı süre zaten cezasını karşılıyor. Ayrıca da Göktaş, tutuklanacağını bile bile yurt dışından dönüp geldi. Şimdi mi kaçacak.

Bu işgüzarlığı da anlamak mümkün değil.

Bu arada Göktaş’ın avukatı Metin Sinan Arslan bu hafta Teke Tek’te konuğum olacak. Tüm bu süreci ve fazlasını konuşacağız.

Kayyumun yalancılığı tarihe kaydoldu

Deniz Göktaş’ın gözaltı sonrası mahkemeye çıkarıldığı gün CHP’nin kayyumu Kılıçdaroğlu ile zorla görüştürüldüğünü yazdım.

Kendini adam yerine koydurtmaya çalışan Kayyum KeMal Efendi, PR çalışması yapmak için o gün avanesi ile birlikte Çağlayan Adliyesi’ne gitmiş, kendisi görüşmek istemediği halde metazori bir şekilde Deniz Göktaş’la görüşmüştü.

Ben de o gün bu görüşmenin Deniz Göktaş’ın arzusu hilafına gerçekleştiği ve Deniz’in kayyuma kibar ama yenilip yutulması zor cümleler sarf ettiğini yazmıştım.

Kayyumun yancıları ise hemen beni yalanlamış, televizyon ekranlarında ve sosyal medyada beni yalancılıkla suçlamış, türlü hakaret etmişlerdi.

Şimdi Deniz Göktaş mahkeme salonunda benim yazdığımın doğru olduğunu, yalancının ise Kayyum ve yanındaki avantacılar olduğunu “kayda geçirdi”.

Dava tutanakları ile birlikte bir kayyumun, tutuklu bir komedyen ile “zorla görüştürüldüğü” zapta geçmiş oldu.

Kayyumun ayıbı artık resmî tarihin bir parçası.

Bir kişi mi!

İktidar yanlısı medyamız ve kendini iktidarın sözcüsü olarak konumlayan gazeteci ve siyasetçiler Fatma Betül Sayan Kaya’nın üzerinde tepinmeye başladılar. Şaşırtıcı değil. Para karşılığı haber yapan, kara para aklayan, sonra da birbirlerine karşı itirafçı pozisyona geçen sözde gazeteciler için de aynı şeyi yapmışlardı.

“Yaptıklarında haksızlar, bunlara bu yapılmamalı” demiyorum.

Sadece söylediğim şu, “Rezilliğe imza atanlar sadece bunlar mı ve daha önce niye bir şey demediniz!”

Fatma Betül Sayan Kaya. Düne kadar iktidarın en makbul evlatlarından biriydi. Hem de ailece. Şimdi mali zaaflarının ahlaki zaaflara dönüşmesinin ceremesini çekiyor ve kendi mahallesinden dayak yiyor. Yesin, beter olsun. Daha hak ettiğinin onda birine maruz kalmadı. Ne yargı karşısına çıktı, ne gözaltına alındı, ne tutuklandı. Bırakın bunları ifade bile vermedi, ifadeden vazgeçtik açıklama bile yapmadı. Sadece Nagehan Alçı vasıtası ile hacca özel uçakla değil, tarifeli seferle gittiğini öğrendik sanki bizi çok ilgilendiriyormuş ya da yaptıklarını temize çıkarıyormuş gibi. “Aaa, zavallı kadın. Bak hacca bile özel uçakla değil tarifeli seferle gitmiş” diye üzülmemizi, kahrolmamızı bekliyor herhalde. Haram para ile gittikten sonra, milletin hakkını yiyerek gittiysen ister özel uçakla git, ister tarifeli ile bize ne!

Ancak ilk günden beri şunu soruyorum: “Başka kim var?”

Tamam anladık, makbul ailenin bu en bilinen ferdi 3 milyon dolar koyup dört ay sonra 45 milyon dolar almış. Faiz değil ya, helal…

Peki bu fonun varlığını öğrenip, buraya balıklama atlayan tek kişi Fatma Betül Sayan Kaya mı?

Bu denli yüksek kazanç elde eden, milletin cebine eline sokan başka kimler var?

Onları da öğrenecek miyiz? Birkaç hafta sonra da Fatma Betül Sayan Kaya da unutulacak ve belki de bir yerlere büyükelçi olarak atanacak mı?

Ertürk’ün açıklaması ve Fethi Çalık

Dün eski TMSF Başkanı Ahmet Ertürk’ün Ali Babacan vasıtasıyla ulaştırdığı yanıtı aktardım. Ali Babacan’a itiraz ederek eski TMSF Başkan Yardımcısı ve Tahsilat Daire Başkanı Fethi Çalık’ın yolsuzluğa bulaştığını söylemiştim. Ahmet Ertürk de bir açıklama ile yardımcısının aklandığını söylemişti.

Fethi Çalık ve yanındaki bir grup ile ilgili suçlama varlık satışları sırasında kendilerine çıkar sağlayacak aracılar kullanmak olarak özetlenebilir. Ve bu davalar çok uzun yıllar sürdükten sonra 2021 yılında sonuçlandı.

Ve bakın nasıl sonuçlandı. Ben demeyeyim, o günkü Milliyet Gazetesi’nin haberinden okuyalım: Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'nun yönetiminde olan Uzan Grubu'nda el konulan lüks yatların satışı sürecinde haksız yere ödeme yaptıkları iddia edilen eski TMSF Tahsilat Dairesi Başkan Yardımcısı Fethi Çalık'ın da aralarında bulunduğu 13 sanığın yargılandığı “zimmet” davasında karar çıktı. Eski TMSF Tahsilat Dairesi Başkan Yardımcısı Fethi Çalık ve Celal Levent Sadıkoğlu'nun arasında bulunduğu 6 sanığı "zimmet" suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezasına çarptırdı. Mahkeme, sanıklar Fethi Çalık ve Serdal Can hakkında ayrıca "özel belgede sahtecilik" suçundan zamanaşımı süresi dolduğundan davanın düşürülmesine karar verildi.

Ahmet Ertürk, bu davaların FETÖ komplosu olduğunu da öne sürmüş.

Bu da ilginç. Çünkü o dönemde TMSF Sabah Gazetesi’ne de el koymuş ve yargı gazeteye el koyulmasını hukuksuz bulup sahibine iade edin dediği halde TMSF gazeteyi iade etmemişti. Benim gazetenin başından ayrılmamdan sonra ise gazetenin başına şu anda FETÖ firarisi konumunda olan bir kişiyi yayın yönetmeni olarak getirmişti. Ahmet Ertürk’e FETÖ’cü demiyorum, sakın yanlış anlamasın ama o dönemde FETÖ’nün TMSF yönetimine gıcık olması için bir sebepleri yoktu. Ve yargılamalar FETÖ’nün etkinliğinin azaltılmasından sonra tamamlandı.

Bu arada Fethi Çalık ile birlikte mahkum olan isimler arasında Celal Sadıkoğlu ismi ilginizi çekti mi bilmem. Onu da ayrı bir gün özel olarak anlatmak isterim. Çünkü çok “özel” bir üründür kendileri.