
Fatih Altaylı
Yazı İçeriği
Keşke sadece 450 bin mağdur olsa
Antalya’da milyarlarca dolarlık imar felaketi
Özgür Özel’in eleştirilerime yanıtı
Altın nesil, teneke yönetim
Aptalca demek bile iltifat olur
Keşke sadece 450 bin mağdur olsa
Fatih Altaylı
Kasım 18, 2026
Yazı İçeriği
Keşke sadece 450 bin mağdur olsa
Antalya’da milyarlarca dolarlık imar felaketi
Özgür Özel’in eleştirilerime yanıtı
Altın nesil, teneke yönetim
Aptalca demek bile iltifat olur
Fon soygunu ortaya çıkarıldığından bu yana sürekli olarak “450 bin fon mağduru” deniliyor ve bunların zararlarının daha doğrusu çalınan paralarının devlet tarafından iadesi talep ediliyor.
Fon soyguncularının milletten göz göre göre, ilgili denetim kurumlarının gözü önünde çaldıkları para 20 milyar dolar civarı. Bunun önemli bir bölümü çoktan yurt dışına kaçırılmış vaziyette. “Pişmanlık hesabı” denilen hesaba yatırılan paraların miktarı net olmamakla birlikte Bakan Şimşek’in açıklamasına göre 36 milyar TL geri yatırıldı. Bu da yaklaşık 700 milyon dolar yapıyor.
Yani 19 milyar 300 milyon dolar hâlâ kayıp. Yine resmi açıklamalara göre fonda parasını kaybedenlere devlet tarafından yapılan ara ya da ön ödeme miktarı ise 161 milyar TL. O da hemen hemen 3,1 milyar dolar yapıyor. Devlet fon soyguncuları tarafından kendisine iade edilen paranın yaklaşık 4,5 katı geri ödeme yapmış.
Sayısal olarak 333 bin kişinin parasının geri ödendiği söylense de, oransal olarak tazmin edilen, vatandaşın uğradığı zararın oransal olarak yedide biri.
Tabii bu sadece “fon mağdurlarına” ödenen para. Ala ala toplam alacağın sekizde birini geri alabilmişler.
Ancak bu işin küçük bölümü.
Asıl mağduriyet Borsa İstanbul’da.
Fonlarda para kaybeden kişi sayısı 450 bin iken, fon soygununun Borsa İstanbul’da yarattığı yıkım nedeniyle zarara uğrayanların sayısı 6 milyon 700 bin kişi. Yani Borsa’daki oyuncu sayısı kadar. Çünkü Borsa’da başta en güçlü ve en sağlam hisseler olmak üzere tüm hisseler düştü, Borsa yüzde 30’a yakın değer kaybetti ve Borsa’daki toplam kayıp 173 milyar doları buldu.
Borsa yatırımcısı birkaç yıl sabreder, kağıtlarını tutar ve beklerse bu zararı geri kazanması, Borsa’nın yeniden yükselmesi mümkün ama bunun için dayanma gücü gerek.
6.7 milyon küçük yatırımcının kaçında bu güç var!
İktidara yakın bazıları “Bu iş unutulur, zamanla kapanır” diye düşünüyor ve bu yönde bir ikna çabası içine girmiş olabilir.
Ama durum bu değil. Çünkü mağdur sayısı 450 bin değil, 6 milyon 700 bin artı 450 bin.
Vatandaşın uğratıldığı zarar ise 20 milyar dolar değil, 20 milyar dolar artı 173 milyar dolar.
Antalya’da milyarlarca dolarlık imar felaketi
Türkiye fon vurgunu ve bu vurgundan dolayı ortaya çıkan yüz binlerce mağdur ile uğraşırken, Antalya’da da yeni bir “mağduriyet” yaratılmış vaziyette.
Hem de göz göre göre.
Türkiye’nin turizm başkentinde, yaklaşık 8-9 yıl önce Çalkaya denilen bölgede, hani şu Ankara Büyükşehir Belediye Başkan adayı Altınok’un yüzlerce dairesinin de olduğu ortaya çıkan bölgede bir imar planı yapıldı. Yeni imar planı bölgede yapılaşmaya izin verince, Antalya’nın en hızlı gelişen bölgesi haline geldi.
Özellikle Ukrayna-Rusya savaşı nedeniyle bölgeye yabancı ilgisi de artınca yapılaşma hızlandı, yasal olarak inşaat izinleri alındı, ruhsatlar verildi ve bölgede binlerce dairenin inşaatı başladı ve binlerce konut satıldı.
Ancak birkaç ay önce ilginç bir gelişme yaşandı. Bölgenin imar planı Danıştay’da onaylanırken, parselasyon işlemi mahkeme kararı ile iptal edildi.
Bu iptal ile birlikte bölgede yaklaşık 4.000 adet parsellenmiş arsa boşa düştü. Tabii bu 4.000 bin parselin yaklaşık 2.500’ünde yapılmış veya yapılmakta olan binalar da.
Kimi satılmış, kimi satış bekleyen milyarlarca liralık yatırım. Antalya Büyükşehir Belediyesi mahkeme kararına istinaden iskân ve ruhsat işlemlerini de iptal edince, her şey Arap saçına döndü. Parselasyon yasal olarak iptal edildiği için yol yapımı durdu. Artık ruhsat ve iskân verilmediği için bankalar ve tasarruf şirketleri kredileri kesti. Konut satışları durdu. İnşaatlar da durmak zorunda kaldı.
Satışlar durunca, banka kredisi ile iş yapan müteahhitler kredilerini ödeyemez hale geldiler. Konut satın alan ve önemli bir bölümü yabancı olan müşteriler konutlarını teslim alamaz, alanlar iskân alamaz hâle geldiler. Kredi ile satın alım yapanlardan bankalar kredileri geri istemeye başladılar.
Çevre ve Şehircilik Bakanı Murat Kurum COP 31’de konuklarını ağırlar ve başarılı bir işin keyfini sürerken, kuş uçuşu birkaç kilometre ötede bu şehircilik felaketi yaşanıyordu.
Zaten işlerin berbat gittiği bir ülkede, Antalyalılar bir de böyle bir dertle uğraşıyor.
Özgür Özel’in eleştirilerime yanıtı
Dün Yeni Parti’nin 160 kişilik parti meclisini eleştirip, bir de bu kadar kalabalık bir listede başta gençler olmak üzere seçmene umut ve keyif verecek isimler olmamasını bir hata olarak yazınca bazı eleştiriler geldi.
“Haklı olabilrisiniz ama bu baskı ortamında Yeni Parti’nin teklifine herkesin evet diyeceğini mi zannediyorsun, herkes korkuyor ve başıma iş alırım diye düşünüp Yeni Parti’nin içinde, yanında yer almaya çekiniyor. Bunlar orada olma cesareti gösteren isimler” şeklinde özetlenebilecek cümleler işittim.
Benim dışımda eleştiri yapanlar da vardı ve o eleştirenler de Yeni Parti Meclisi’nin fazla sağ olduğunu düşünüyorlardı. Gerçekten de sağ siyasetten gelen epey bir isim var PM’de. Belli ki Yeni Parti, Özal’dan beri herkesin “boncuklu” zannettiği “4 eğilimin partisi” olmak istemiş. En azından 3 eğilim partisi olmaya çabalamış.
Yeni Parti Genel Başkanı Özgür Özel ise eleştirilerim arasında yer alan “Umut verecek isimler eksikliğine” takılmış ve bence doğru bir yere takılmış. Genel Başkan bununla ilgili bir izah yaptı ve şöyle dedi:
“Fatih Bey;
Kurultayı tamamladık.
Partinin üst yönetim örgütü tek gruptan oluşuyordu eskiden şimdi üç grupta tanımladık.
80 kişi kurucular kurulu milletvekilleri o partinin yasama grubu olarak çalışacak,
40 kişi örgütlerden gelen saha çalışmalarını örgütleyecek olan grup,
40 kişi de uzmanlar grubu var, partinin iktidar yürüyüşünde kadro olarak göstereceğimiz isimler.
Kurultay konuşmamda altı soru sormuştum ekonomiyi kim iyi yönetir, dış politikayı kim iyi yönetir diye kategorilerle o altı gruba verdiğimiz cevapları da size yolluyorum.
Yeni PM’deki yeni isimler ile ilgili kısa bir bilgilendirme hazırlamış, pazar günü muhabirlerle paylaşmıştık. Sizinle de paylaşmak istedim.”
Özgür Özel’in “Politika Geliştirme Grubu” ile ilgili ilettiği bilgi notunu ben de sizinle paylaşıyorum. Okuma zahmetine girerseniz, siz değerli okurların görüşlerini de duymak isterim. Fikirlerinizi [email protected] adresinden bana iletebilirsiniz.
PMPOLİTİKAGELİŞTİRMEGRUBU.pdf
6 sayfa 0,1 MB PDF
Altın nesil, teneke yönetim
Liyakatsizliğin nelere mâl olduğunun en kısa yoldan kanıtı futbolda görülüyor.
Türk futbolu 1990’ların sonundan bu yana ikinci kez bir “altın jenerasyon” dedikleri türden bir futbolcu nesline sahip.
Bazıları Avrupa’nın en iyi futbolcuları arasına girecek yetenekte müthiş futbolcular.
Arda Güler bugün Avrupa’nın en değerli üç beş futbolcusundan biri, piyasa değerinin 200 milyon Euro olduğunu Avrupa medyası yazıyor.
Keza Kenan Yıldız 100 milyon Euroyu geçen bir fiyata sahip ve İtalya’daki en değerli üç beş oyuncudan biri.
Hakan Çalhanoğlu, Orkun Kökçü keza.
Takım Avrupa çapında yıldız dolu.
Ve bu yıldızlar karması, son 50 yılın en kötü sonuçlarını elde ediyor.
Dünya Kupası’nda bir rezalet.
O yetmemiş gibi Avrupa Şampiyonası elemelerinde daha büyük rezalet.
6 maç. 0 puan. Eksi 11 averaj.
Nedeni çok açık.
Federasyon yönetimi.
İlkokul mezunu olduğu bile şüpheli, kabadayı kılıklı, hakem rehin almış biri federasyon başkanı.
Değil Arda’nın, Kenan’ın oynadığı takımın federasyon başkanlığını yapmak, bu çocuklardan imza istese vermeyecekleri biri yönetimin başında.
Üstelik bir de zaten yetersiz olan federasyon yönetiminin A takımı dediği adamları istifa etmiş. B takımı dediği ekibi istifa etmiş. Şu anda yönetimde kala kala C takımından 8 kişi kalmış.
Ve bu adamlarla federasyonu yönetmeye, Türk futbolunu yönlendirmeye çalışan bir adam.
Hangi özelliği, hangi niteliği ile orada kimse bilmiyor. Bunca başarısızlık, bunca istifa ile hâlâ yerinde nasıl durduğuna ise kimse akıl sır erdiremiyor.
Ve Türkiye bu liyakatsizlikle altın bir nesli kaybediyor.
Sahada sorun yok. Çocuklar aslan gibi.
Ama at sahibine göre kişniyor, bu aslanlar da bu yönetimle anca bu kadar kükreyebiliyor.
Aptalca demek bile iltifat olur
Haluk Bilginer’in “Türkiye sineması” cümlesini eleştirenlere yönelik eleştiriler kaleme almış bazı “cühela”. Hele düşünme sorunlu olduğu hayli aşikar biri, cehaletin ve IQ’sunun cüreti ile şöyle yazmış:
“Türkiyeli değil Türküm diyen Ece Üner Urfalı Arap, Banu Avar Dağıstanlı Üsküp göçmeni, Bengi Başer Çerkes, Nasuh Mahruki Arnavut, Berna Laçin Yahudi, Müsavat Dervişoğlu Gürcü, Defne Samyeli Malatyalı Alevi”
İsimleri geçenlerin kökenleri böyle midir bilmem ve beni hiç ama hiç ilgilendirmez.
Ama eğer öyle ise Atatürk’ün tanımladığı Türklük de tam bu işte. “Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni kuran Türkiye halkına Türk milleti denir”
Etnik kökeni ne olursa olsun, kendinizi bu Cumhuriyetin kurucu unsuru olarak görüyorsanız Türk milletinin mensubu olursunuz. Bundan daha iyi, daha kapsayıcı bir tanım Dünya siyasi tarihinde yoktur.
Tam da Atatürk’ün tarif ettiği gibi Arap, Çerkes, Arnavut, Yahudi, Gürcü ve daha hangi köken var ise hepsi kendini Türk olarak görüyor ve bu vatandaşlık tanımını kabul ediyorsa bu önemlidir.
Yoksa sadece Orta Asya’dan ve hatta Kayı boyundan gelenler “Ben Türküm” deseydi asıl o sorun olurdu. Yukarıda sayılanların Türküm demesidir asıl önemli olan ve Cumhuriyet projesinin hedeflediği.
Tabii Malatyalı Alevi diyerek dışlamak ise ayrı bir zihinsel özür durumu. Onu hiç anlamadım.
Ne zaman insan oluruz?
Hesabı hesap sorandan değil, hesap vermeyenden sorduğumuz zaman
X’te yazı hakkında yorumlarınızı paylaşın.
Geçmiş yazılar
Videolar







