İstikrarın formülü

MUTLU olmanın çok güzel bir formülü var aslında,
Özellikle bizim buralarda,
"Düşünmemek,"
Ne kadar düşünmezseniz o kadar mutlusunuz, Rahatsınız, Keyiflisiniz,
Ve bir o kadar sorunsuz,
Ve hepsinden daha fazla sorunsuz,
Düşünmektense, kafa yormaktansa, her şeyi izleyip, öğrenmeye çalışıp karar vermek için çabalamaktansa,,,
Çok daha kolay bir yolu seçebilirsiniz,
Sizin adınıza düşünecek birini bulursunuz,
"Bu iyi düşünüyor galiba, Ben düşüneceğime o düşünsün, Ben de onun düşüncesine katılırım" dersiniz,
Bakın o an hayat nasıl kolaylaşır,
Mutluluk katsayınız ne kadar artar,
Sizin yerinize düşünen biri karar verir,
Mesela der ki: "Suriye bizim dostumuzdur,"
Düşünenler, "Yahu 40 yıldır PKK'yı destekleyen, Türkiye'ye 30 yıldır kan kusturan, topraklarımız üzerindeki emellerini saklamayan bir ülke bizim niye dostumuz olsun" der ve niye dostumuz olması gerektiği konusunda kafa yorar, Bir neden buluncaya kadar uğraşır veya bir neden bulamaz ve durumun anlamsızlığına kızıp mutsuz olur,
Oysa "düşünme işini ihale eden", mutsuzluk nedir bilmez,
"Tamam, Suriye bizim dostumuzmuş" der,
Geçer gider,
Herkesin yerine düşünen karar değiştirir,
"Suriye bizim düşmanımız" der,
Düşünenler şaşırır,
"Yahu 'Bu bizim dostumuz' diyordunuz, Şimdi birdenbire düşmanımız oldu, Ne değişti anlamadık" der, niye düşmanımız olduğunu ve dostluğu neyin bozduğunu düşünmeye başlar, Bulursa ikna olursa, bulamazsa mutsuz,
Düşüncesini ihale eden ise rahattır,
"Demek ki artık Suriye bizim düşmanımız" der,
Geçer gider, Mutsuz olmaz, bu işe kafa yorup enerjisini harcamaz,
Herkesin yerine düşünen der ki: "İsrail bizim düşmanımız,"
Kendi düşünen, "Düşmanız diyorsunuz ama yaptığınız her şey, attığınız her adım onların işine yarıyor, Dost olsak bu kadar olur, Bu nasıl düşmanlık" der, yanıtı bulamaz, keyfi kaçar,
Düşünme işini ihale eden, dert etmez bunları,
"İsrail bizim düşmanımızmış" der, kapatır meseleyi,
Konular böyle uzar gider,
Düşünen ha babam boşa enerji harcar, Boşa çırpınır,
Düşüncesini ihale eden ise gününü gün, keyfini keyif eder,
Düşünen mutsuz olur,
Düşünmeyen mutlu,
Aslında siyasi istikrarın da formülü budur,
Ne kadar fazla insanı, "Sen takma kafana, ben senin yerine düşünürüm"e ikna ederseniz, o kadar başarılı siyasetçi olursunuz,
Siyasi istikrar böyle gelir,
Düşünmek ise siyasi istikrarsızlıktır,
O yüzden fazla düşünmeyin,
İstikrarı bozarsınız sonra,

İlle de bir şeyci olmak

HÜKÜMETİN Suriye politikasını eleştiren herkese "Esadcı mısın?" denmesi beni deli ediyor,
Bu ülkenin komşularıyla ilişkileri konusunda, dış politikası konusunda herkes aynı fikirde olmak zorunda mı?
Biriyle kavgadan, gereksiz, lüzumsuz kavgadan yana olmamak ille de ondan yana olmayı mı gerektiriyor?
Hayat bu kadar siyah-beyaz mı?
Biriyle kavga ediyor olmamak, ille de ondan yana olmak mı demek?
Esad'dan da, babasından da hiç hazzetmedim,
Ama "Bu politikayı da doğru bulmuyorum" deme hakkımız yok mu?
Suriye ile savaşmamaktan yana olana "Esadcı" diyenlere sorulması gereken bir soru var,
Esad rejimiyle yıllardır kavga eden iki ülke var,
Birincisi İsrail, ikincisi ise ABD,
O zaman Esad'la kavga edenlere de "Netanyahucu veya Obamacı" mı demek lazım,
Herkes ille bir şeyci olmak zorundaysa!