Tahrik için kritik dönem

Tahrik için kritik dönem

YİNE bir "33 er vakası" yaşanmazsa, eğer bir büyükşehirde "bomba" patlamazsa, terörün sona ermesiyle ilgili ilginç bir döneme girmiş olacağız. Öcalan'ın, "Derin Türkler veya derin Kürtler bir sabotaj yapmazsa bu iş tamam" cümlesi önemli. Terörün durup durup aniden hortladığı dönemlere bakarsanız, "derin" izleri hep görüyorsunuz. PKK'dan ayrılan pek çok önemli ismin sonradan anlattıklarını dinlediğiniz zaman da aynı hisse kapılıyorsunuz. Birileri terörü bitirmek istememiş. Bazen Türklerden, bazen Kürtlerden. Bu kez farklı olacak mı? Umuyoruz olacak. Umudumun arkasında ise bir temenni değil, bazı gerçekler var. Bu kez "derin Türklerin" etkisi az, terörden medet uman Kürtlerin ise umudu yok. Bu da sorunun çözümünü artık kolay hale getiriyor. PKK çok açık biçimde tarihinin "en umutsuz" ve "en desteksiz" döneminde. Bir süre önce KCK tutuklamaları başladı. Binlerce insan tutuklandı. PKK bu tutuklamalara karşı kitlesel eylemler, kitlesel tepkiler bekledi. Olmadı. Cılız birkaç eylem, bildik isimlerden gelen birkaç düşük desibelli ses dışında tepki gelmedi. PKK geçen yıl "demokratik halk savaşı" başlattığını duyurdu. Örgüt eylemler yapacak, halk bu eylemlere kitlesel destekler verecek, kentlerde kurtarılmış bölgeler, kurtarılmış kentler oluşacak, topyekûn bir kalkışma yaşanacaktı. Bu da olmadı. Bölge halkı PKK'nın sözde demokratik halk savaşını tınmadı, umursamadı. Çünkü Kürt halkı, PKK'nın düşündüğü, zannettiği kadar "şuursuz" ve "bilinçsiz" değildi. Tam aksine, bölge yaşayanları, şu anda Türkiye'nin siyasi bilinci en yüksek kitlesini oluşturuyordu ve olan biteni görüyorlardı. Atılan adımları, bölgedeki hem siyasal, hem ekonomik değişimi, en başta da iyi niyeti görüyorlardı. Bu yüzden terör örgütü destek görmüyordu. Bunun bir diğer göstergesi de örgüte katılımlardı. Son dönemde PKK'ya Türkiye'den katılımlar neredeyse sıfıra düşerken, Suriye'den katılımlar artıyordu. PKK'nın yürüttüğü anlamsız savaşın zemini artık PKK'nın altından kayıyordu. İmralı'da olmasına rağmen Öcalan bu durumu gördü. Artık uzlaşmadan ve giderek desteğini, siyasal Kürtler arasında bile anlamını kaybeden bu anlamsız terörü bitirmekten başka bir çare olmadığını anladı. Bu durumu iyi değerlendirmekte fayda var. Ve Karayılan'ın Kandil'den yaptığı açıklamalara bakınca "derin PKK"nın boş durmama ihtimali beni korkutuyor.   Terör biter sorun bitmez BUGÜN ortaya çıkan tablodan sonra, terör meselesi sona erse bile Türkiye'yi yöneten ve bundan sonraki dönemlerde yöneteceklerin kendilerini "rehavete' kaptırmamaları gerek. Terörün sona ermesi Türkiye'deki "etnik sorunların" ortadan kalktığı anlamına gelmez. Güneydoğu'da yıllardır farklı bir bilinç ve farklı bir algıyla doğup, büyüyüp, bugün 30 yaşlarına ulaşmış insanlar ve onlardan genç yüz binler, milyonlar var. Bu kitlelerin varlığı, Türkiye'nin her zaman diken üzerinde olmasına neden olacaktır. Türkiye'nin bölünme riski ortadan henüz kalkmamıştır. Uzunca bir süre kalkmayacaktır. Diğer taraftan çözüm yolundaki adımların bu ülkenin kurucu unsuru olan Türklerin kendilerini kötü hissetmelerine neden olmayacak biçimde şekillendirilmesi ve bunların taviz olarak görülmesini engelleyecek biçimde atılması gerekir. Aksi takdirde sorun farklı bir boyut kazanır ve Türkiye'de hayat herkes için zorlaşır. En doğrusu, tüm etnik vurguları, yasalardan, hayattan ve kafalardan çıkarmaktır. Aksi takdirde bugünkü demografik gelişimle 50 yıl sonra Türkiye'de bu kez Türkler azınlık olacak ve sorun farklı bir boyutta gündeme öyle veya böyle gelecektir.