Galatasaray 3, Real Madrid 3.5

Galatasaray 3, Real Madrid 3.5

GALATASARAY, Real Madrid karşısında göğsümüzü kabarttı. Özellikle müthiş bir 2. yarı ile. Maç sonrası eleştiriler vardı. "Niye böyle başlamadı. Niye tek forvetle başlamadı. Niye Sabri ve Amrabat'la başlamadı" diye. İkinci yarıyı izledikten sonra bunları söylemek kolay. Ama baştan yapmak o kadar kolay değil. Böyle maçlarda "kâğıt üzerindeki en iyi kadro" ile başlarsınız, en az risk oradadır. Baştan böyle başlayıp kazanamasaydı, bu kez de "Niye ideal kadroyla başlamadı" derdi herkes. İkinci yarıda böyle değişiklikler yapıp 3 gol atmak, 5 gol olacakmış, tur gelecekmiş havasına tüm stadı sokmak teknik direktörlüktür. Türkiye'de de başkasında var mıdır bilemem. "O ikinci yarıyı seyretmesek, kimin aklına bu maçın kahramanının Sabri olacağı akla gelirdi" desem daha iyi anlaşılır ne demek istediğim. Sonuç olarak anladık ki, aslında biz bu Real'i eleyebilirmişiz. Daha iyi bir savunmayla seneye eleriz inşallah. Maçın sonunda ise ağladım. Niye ağladım biliyor musunuz? Real Madrid'li futbolcular, sahayı dolaşıp Galatasaraylı taraftarları, Galatasaraylı taraftarlar da Real Madrid'li futbolcuları alkışlarken. Bana göre bu maçın asıl dersi buydu. Taraftarların kendi takımlarını eleyen muhteşem bir takıma, rakip futbolcuların da kendilerine 3.5 attıran takımın muhteşem taraftarına gösterdiği saygı. İnşallah bir gün bunu Türkiye liginde de görürsünüz. Ben göremeyeceğimi biliyorum. Televizyonlardaki futbol programları ve yorumcuları ile ben göremem.