Vatandaş eşek midir, tipi mi öyle gösterir!

Vatandaş eşek midir, tipi mi öyle gösterir!

VATANDAŞ koyun gibi olursa, vatandaş kuzu gibi olursa, vatandaş eşek gibi olursa semer vuran çok olur. Bizim kadar eşek yerine koyulan vatandaş pek az ülkede vardır herhalde. En azından gelişmiş ülke dediğin ülkelerde yoktur. Zaten gelişmişlik ne uzaya gidebilmektir, ne bilgisayar üretmek, ne süper otomobiller yapmak, ne de ekonomide bir numara olmak. Gelişmiş olmak için bunlar da gerekir belki ama asıl gereken vatandaşını eşek yerine koymamaktır. Vatandaşını eşek yerine koyarsan, yukarıda saydıklarımın fazlasını da yapsan, Ay'a üs bile kursan gelişmiş sayılmazsın. Yok, öyle derin mevzulara falan gireceğimi zannetmeyin. Çünkü eşek yerine koyulmak derin bir mevzu değildir. Basittir. Hem de çok basit. Çevrenize bakın, her dakika binlerce örnek görürsünüz. Benim yazacağım da bunlardan bir tanesi. Önceki gün işe geliyorum. Her zamanki yolumdan. Daha doğrusu gelemiyorum. İnanılmaz bir trafik. Santim ilerlemiyor. İşyerine kalmış toplasan üç-dört kilometre ama kımıldamıyoruz. Fenalık geçiriyor millet. Bu 3-4 kilometrelik yolu, 1 saat 55 dakikada aldık. Ve trafiğin niye tıkandığını anladık. Yolu kapatmışlar. Öyle tek şeride falan inmemiş. Tamamen kapalı. Yolu kazmışlar ve bırakıp gitmişler. 20 metrelik bir yola kanalizasyon borusu döşeyecekler. Kepçe gelmiş kazmış. Boruları yolun kenarına yığmışlar ve bırakıp gitmişler. Ne bir çalışma, ne bir işçi. Akşam çıkıyorum, delik olduğu gibi duruyor ve yine bir çalışma yok. Trafik ise daha da beter bir halde. İşte buna vatandaşı eşek yerine koymak denir. Yapılacak iş zor değil. Toplasan 5-6 saatlik iş. Medeni bir ülkede orayı gece kaparlar. Harıl harıl çalışıp sabaha kadar bitirirler, vatandaş ne olduğunu bile görmez, anlamaz. Ama bizde sabah kazarlar. İki gün öylece bırakırlar. Sonra bir ara, canları isteyince, gelip yaparlar. Bu arada vatandaş perişan olmuş, oradaki trafik sıkışıklığından yapılacak işin yüzlerce katı iş saati, binlerce katı enerji heba olmuş, kimin umurunda. Çünkü onlara göre vatandaş "eşektir". Hatta katır. Çünkü eşek hiç değilse anırarak tepkisini gösterir. Biz onu bile yapmayız.   Ben hep bunu söyledim DÜN, Başbakan Erdoğan'ın büyük bir cesaretle terörü bitirdiğini yazdım. "Doğru söyledin" diyen de oldu, "Allah belanı versin" diyen de! Hepsine alışığım çok şükür. İnandığını yazınca bu tepkiler normal. Şunu biliyorum. Bundan 13 yıl önce bir başka başbakan, "Oy kaybederim, asker kızar, tepki olur" demeden bunu yapsa, bu iş çoktan biterdi. Ama herkes korktu. Erdoğan korkmadı. Ben 10 küsur yıldır bu yöntemi önerdim. İlk kez birisi uyguladı ve bence kazandı. Kazandırdı. Nihal Bengisu Karaca, "akil insanlar" arasına seçildikten sonra, yazdığım bir yazı üzerine mesaj atmıştı. "Fatih Bey, 5 yıl önce daha gazete yayına başlamadan yazı işlerinde sohbet ediyorduk. Siz 'Bunların arasında en akıllısı Öcalan'dır. Birisi oturup onunla konuşsa bu iş biter' demiştiniz. Hiç unutmadım bu lafı" diye. Doğrusu buydu, başından beri. Ben hep, "Bu işi ancak askerler bitirir. Çünkü siysiler oy kaygısı ve asker korkusuyla bu işi çözemez" dedim. Ha tabii bir de zamanlama "cuk" oturdu. Önce "Kürt açılımı" yapıldı. Kürtlerin kimlik ve ifade sorunları ortadan kaldırıldı. PKK büyük bir hatayla, açılımın üzerine "silahlı halk ayaklanması" başlatmaya çalıştı. Olmadı. Bir yılda 1000'i aşkın kayıp verdiler ama "sözde" silahlı halk ayaklanmasına halktan bir kişi bile katılmadı. Denediler ama bir santimetrekare yerde bile "özerk bir bölge" oluşturamadılar. Çünkü açılım halkı rahatlatmıştı. PKK'ya itibar etmediler. Gördüklerine, yaşadıklarına PKK'nın yalanlarından daha fazla inandılar ve güvendiler. Üstüne bir de Öcalan faktörü devreye girdi. Öcalan'a, "Biz bu işi sensiz de çözeriz. Seni de burada kimse hatırlamaz" dediler. Önüne BDP'lilerin ve Kandil'dekiler "zevk ü sefa" fotoğraflarını koydular. Ve terör bitti. Dün de dediğim gibi, bundan sonra biraz zor başlar. Çünkü artık gazı kaçtı. Gaz yapacak bir şey de pek kalmadı. Bir de ekonomik gelişme bölgeye iyice ulaşırsa... PKK son Kürt ayaklanması olarak tarihte kalır.