Mısır’da olanlar Esad’a yaradı

Mısır’da olanlar Esad’a yaradı

“TÜRKİYE’nin iki önemli meselesi var” dedim dün. Biri barış süreci, diğeri Suriye. Suriye’deki iç savaş Türkiye’nin burnunun dibinde bir bataklık olarak büyüyor. Suriye’deki Esad rejiminin gitmesi için Türkiye’nin ortaya koyduğu ve başta kabul gören tezler, artık uluslararası camianın gündeminden çıktı. Dahası Mısır gündeme girince Suriye gündemden tamamen düştü. Bundan yararlanan Esad şiddetinin dozunu artırarak hâkimiyetini yeniden kurmaya çalışıyor. Esad’ı güçsüzleştirecek adımlar ise artık konuşulmuyor bile. İşin garibi, Suriye ve Esad artık Türkiye’nin de gündeminde değil. Niye biliyor musunuz! Mısır’da olan biten aslında bir yandan da Suriye’yle alakalı. Suriye’de de Mısır gibi diktatoryal yönetim sonrasının en güçlü, hatta tek iktidar adayı İhvan, yani Müslüman Kardeşler’di. Türkiye de aynı Mısır’da olduğu gibi Suriye’de de olası bir Müslüman Kardeşler iktidarını destekliyor ve buna hazırlanıyordu. Müslüman Kardeşler’in Mısır deneyiminin başarısızlıkla sonuçlanması ve Müslüman Kardeşler’i iktidardan düşüren darbenin Türkiye dışında neredeyse tüm dünya tarafından büyük bir ikiyüzlülükle meşru görülmesi, Suriye’de bundan sonra olabileceklerle ilgili de bir ışık tutuyor. Batı, Mısır deneyiminden sonra Suriye’de Esad’ın düşmesini artık eskisi kadar arzulu bir şekilde istemiyor. Suriye’de olası bir Müslüman Kardeşler iktidarı, Batı’yı ve İsrail’i Esad rejiminden daha fazla rahatsız ediyor. Bunun Türkiye açısından anlamı şu: Bundan böyle Esad’la baş başayız. Kendi söküğümüzü kendimiz dikeceğiz. Önümüzdeki iki yıl içinde Türkiye ile Suriye arasındaki ilişkiler çok şeye gebe. Buna çatışma olasılığı da dahil...   Yeni dengelere yeni görevlendirme PKK’daki yeni görevlendirmelerin barış sürecine katkı sağlamak amacıyla PKK önderliği, yani Öcalan tarafından yapıldığı aşikâr. Ancak bilerek veya bilmeyerek bir yandan da bölgedeki yeni “sorunlara’’ da hazırlık amacını içinde barındırıyor. PKK bugüne kadar uluslararası güç dengelerini kendi lehine kullanarak geldi. Biz bunu “taşeronluk’’ olarak adlandırdık. PKK bugün de aynı taktiği uyguluyor. Yeni görevlendirmelere baktığımız zaman gördüğüm şu: Bir yandan örgütün silahlı gücü üzerindeki kontrol sıkılaştırılırken diğer yandan yeni bir denge oluşturuluyor. İran’a yakın, hatta bağımlı Cemil Bayık konumunu güçlendiriyor, Suriye istihbaratının güdümündeki Fehman Hüseyin de etkinleşiyor. PKK bir yandan barış sürecini izlerken diğer yandan kartlarını yeni oyuna göre diziyor.   Biliyorlar da söylüyorlar mı! DÜN “Genç PKK’lılar rahatsız’’ dedim. Barış sürecini sabote ettiğimi söyleyenler mutlaka olmuştur ve olacaktır ama “Aklı hâlâ başında’’ kesimlerden epey bir olumlu tepki geldi. Süreci planlayanların ve yürütenlerin bu tespitlerden yararlanması gerektiğini söyleyenler çoğunluktaydı. Bana göreyse benim gördüğüm bu basit gerçeği devletin görmüyor olması mümkün değil. Bölgede görev yapan valisinden emniyet müdürüne, istihbaratçısına herkesin bu durumu bildiğini, gördüğünü ve benden daha iyi tespit ettiğini zannediyorum. Zannetmiyorum, eminim. Tek emin olmadığım, bu tespitlerin karar vericilere korkmadan, çekinmeden iletilip iletilemediği...