Ya ‘mal’lar karışırsa

Ya ‘mal’lar karışırsa

DÜN Türk Dil Kurumu’nun sözlüğündeki “garipliği” Habertürk manşet yapmıştı. Kurum, Türkiye’nin en önemli sözlüklerinden birini yayınlar yıllardır ama her zaman yetersiz bulunur. Bu kez de sözlükte kelimelerin anlamlarını verirken, yanına argodaki kullanılışlarını da eklemiş. Murat Bardakçı ve birkaç entelektüel daha diyorlar ki: “TDK iyi yapmış. Argo da dilin bir parçasıdır. Onun da sözlükte bulunması gerekir.” Bu fikre katılıyorum elbet ama bir şartla. Ya bu sözlükteki argo kullanımların yanına “Argo” diye not düşersiniz... Ya da bunları bir “Argo” sözlüğünde toplarsınız. Tamamını aynı sözlük içinde toplar ve yanına da bu kullanımların argoya mahsus olduğunu belirtmekten imtina ederseniz o zaman ortaya garip manzaralar çıkar. Çünkü sözlükler kelimeleri bilenler için değil, bilmeyenler içindir. Diyelim ki, az Türkçe bilen bir yabancı bisiklet satıcısı Türkiye’de iş yaptığı firmaya bir yazı gönderecek ve “Malları TIR’a yükledik. Birkaç gün içinde müşterilerinize ulaştırabilirsiniz. Mallar hemen binilmeye uygun şekilde yüklendi” diyecek, ama bunu yazarken TDK sözlüğünden yararlanacak. Sözlükte “mal”ın karşılığında “esrar” veya “orospu” yazdığı için mektubu yazan yabancı, “Orospuları TIR’a yükledik. Birkaç gün içinde müşterilerinize ulaştırabilirsiniz. Orospular hemen binilmeye uygun şekilde yüklendi” diye yazabilir ve bu mektubu alan Türkiye’deki firma oldukça zor duruma düşebilir. Hatta firma sahibinin başı belaya bile girebilir. Ya da öğretmenine babasının yaptığı işi anlatmaya çalışan ve bu sözlükten faydalanan bir çocuğun, babasının mal alım satım işi yaptığını söylerken, “Babam esrar alır satar” ya da “Babam orospu alır satar” der ki, bu durumun öğretmende yaratacağı şaşkınlığı ve öğrencinin ailesi hakkında kapılacağı intibaı herhalde tahmin edebilirsiniz. O yüzden de TDK’nın, kelimelerin argolarını da yazması kabul edilebilir. Ama bunun argo olduğunu belirtmemesi kabul edilemez.