Maç şovdur ıstırap değil

Maç şovdur ıstırap değil

GAZİANTEP karşısında Galatasaray’ı izlediniz mi?

İzleyip de kahroldunuz mu?

Birbirinden gece ile gündüz kadar farklı iki oyun görüp kahrolmamak elde mi!

Bir yanda Avrupa’nın üç beş büyük takımından biri gibi atağa kalkan, inanılmaz bir teknik ve taktik dehayla rakibi allak bullak eden, karşısında kimsenin kolay kolay duramayacağı bir takım.

2 gol bulduktan sonra farkı artırması beklenirken bırakın maçı rölantiye almayı, “stop” ederek 3 puanı zor kurtaran bir takım.

Olacak bir şey değil.

Şahane oynuyorsun.

Sürdür bunu. Farka koş.

Açılış maçında taraftarını mest et, tribünleri coştur. Rakiplerine korku sal.

Ama Galatasaray bunu yapmıyor. Tam aksine duruyor.

Bana sorarsanız bunun tek bir nedeni var.

“Over profesyonellik.”

Yani aşırı profesyonellik.

2 gol atıp rakibini bitirdiğini düşünen ve “Bu saatten sonra 3 gol yiyecek halim yok” diyerek duran bir 11.

Niye?

Çünkü kendilerini yormak istemiyorlar.

“Oynanacak daha çok maç var” diye düşünüyorlar.

“Sakatlanmayalım, daha fazlasına gerek yok” düşüncesi hâkim oluyor.

Ve takım duruyor.

Buna Hamit’in yerine oyuna giren Emre’nin top cambazlığı sevdasıyla oyunu iyice yavaşlatması, Selçuk’un zaten pek bir şey yapmazken sakatlanıp çıkması da eklenince tribünleri coşturacak maç, tribünlerin ve televizyonda maçı izleyenlerin ıstırabı haline dönüşüyor.

Birileri Galatasaraylı futbolcu ve teknik adamlara bunun bir şov işi olduğunu ve bu kadar ayrı profesyonel bir tavrı kaldırmayacağını hatırlatmalı.

Tamam 3 puan güzel ama hiç kimse bu maçları “ıstırap çekmek için” izlemiyor.