“Baba Ocağı” hikaye

Dün biri ilginç bir tablo hazırlamış. Kusura bakmasın, kimin yaptığını bilmediğim için böyle diyorum.

İstanbul’daki ilçe belediyelerinin partilere göre dağılımını tablo haline getirmiş.

Buna göre İstanbul’da AK Parti’nin 13, CHP’nin 12, Silivri Cezaevi’nin ise 14 belediye başkanı var. En yüksek oy oranı da yüzde 35,9 ile Silivri Cezaevi’nde.

Büyükşehir belediye başkanları ve diğer illerdeki başkanlar bu hesaba dahil değil.

Bu tablo bile durumun garabetini anlatmaya yeter.

Dün Sinem Dedetaş’ın da gözaltına alınması ve birkaç gün içinde kaçınılmaz son olan tutuklanma ile karşı karşıya kalacak olması üzerine siyasi tarihin en aşağılık sosyal medya paylaşımlarından biri, CHP’den AK Parti’ye transfer olan Afyonkarahisar Belediye Başkanı Burcu Köksal’dan geldi.

Dedetaş’ın gözaltına alınmasını sevinç nidalarıyla karşılayan bir tweet.

1,5 yıllık belediye operasyonları döneminde AK Partili bir siyasetçi bile böylesine “pespaye” bir tweet atmadı, böylesine utanç dolu bir mesajın altına imzasını koymadı.

İnsan baktıkça “Ulan, bu CHP bu kadar pislik siyasetçiyi nereden bulmuş da muhalif diye bize onlara oy attırmış” diye düşünmeden edemiyor.

Tabii bu sabaha da ayrı bir operasyonla uyandık.

Bu kez de CHP’li Etimesgut Belediye Başkanı Erdal Beşikçioğlu, namı diğer Behzat Ç. gözaltına alınmış. Kendisi Yeni Parti’ye katılmayacağını, CHP’de kalacağını açıklamış ve sert eleştirilere maruz kalmıştı.

Gözaltına alınmasının ardından CHP’den de bir açıklama gelmedi. Muhtemelen parti sözcüsü Müslim Sarı’nın bilgisayarında bir arıza vardır ve “Kes, kopyala, yapıştır” yapamamıştır. Yeni bir açıklama yazmaya da üşenmiştir.

Sosyal medyadan gördüğüm kadarıyla Erdal Beşikçioğlu’nun gözaltına alınmasına kimse pek üzülmemiş. Bu da Beşikçioğlu’nun son dönemde takındığı siyasi tavrın, toplumda pek de karşılığı olmadığını gösteriyor.

Belli ki, “Ben Kılıçdaroğlu’cuyum” demek bile “Ben kimseden yana değilim. Baba ocağı zart zurt” demekten daha fazla karşılığı olan bir tutummuş, Behzat Ç. örneği bunu gösteriyor.

Kılıçdaroğlu’nun başında olduğu “Baba Ocağı” hikayesi hiç ama hiç tutmuyor.

Açılım ve ABD

ABD’nin Adana Konsolosluğu yine devreye girmiş, konsolosluk görevlileri Güneydoğu Anadolu’da araştırma gezileri yapıyor; halkla, yerel siyasetçilerle, muhtarlarla toplantılar düzenliyorlarmış.

Tahmin edeceğiniz üzere konu “çözüm süreci”

Halkın çözüm sürecine ne kadar destek verdiğini, süreç konusunda ne düşündüklerini, AK Parti’nin bu konuyu çözüp çözemeyeceğine inançlarını ve hatta Cumhurbaşkanı Erdoğan’a güvenip güvenmediklerini soruyorlarmış.

Hadsizliğe bakar mısınız!

Tüm bunları ODATV’nin yayınından öğrendik ve bir yalanlama da gelmedi.

Tabii bu ABD’nin Adana Konsolosluğu’nun bölgedeki ilk haltı değil.

Daha önce de kritik zamanlarda bölgede fink attılar, siyasi faaliyet yaptılar, hatta Hendek Savaşları ile son bulan bir önceki açılım sürecinde de sahadaydılar.

Gençler pek bilmez ama PKK’nin Türkiye’nin başına bela olma sürecinde ABD’nin hep kilit bir rolü olmuştur. 1978 yılında kurulan örgüt, 1983’e kadar eylem yapmadı ve daha çok Kürt halkını baskı altına almak için Kürtlere yönelik şiddet uyguladı.

Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ne ise 1984 yılında saldırmaya başladı. Dönemin Başbakanı Turgut Özal, örgütü çok ciddiye almıyor, üç beş çapulcu gözüyle bakıyordu.

PKK asıl atılımını 1990’ların başında yaptı.

Saddam’ın kendi ülkesindeki Kürtlere yönelik saldırılarından ve katliamlarından sonra yüz binlerce Kürt Türkiye’ye sığındı. ABD Kürtleri korumak için Çekiç Güç’ü kurdu ve Türkiye’ye konuşladı. Kısa süre sonra Çekiç Güç’ün PKK’ya destek verdiği, Amerikan helikopterlerinin PKK’ya malzeme taşımaya başladığı ortaya çıktı. Ve 1990’ların ilk yarısında PKK hiç olmadığı kadar güçlendi.

Şehirlerde, büyük kentlerde operasyonlar yapmaya başladı. İstanbul Bakırköy’deki Çetinkaya mağazasını ateşe verdi, 12 kişi öldü. (Bu saldırının faili Öcalan’a arkadaşlık etsin diye İmralı’ya yerleştirilmişti. Kısa süre önce cezasını tamamlayıp tahliye oldu ve Güneydoğu’da siyasi faaliyet yapıyor) Tuzla’da tren istasyonunda yaptığı eylemde 5’i yedek subay adayı 6 kişiyi katledip onlarca kişiyi yaraladı.

O dönemi yaşayan herkes bilir ki, PKK’nın palazlanmasında Irak’ta başlayan gerilimin, ABD’nin Irak’ı hedef almaya başladığı dönemde PKK’ya verdiği desteğin büyük rolü vardır.

Son yıllarda ise ABD, PKK’yı pasifize etme kararı almış görünüyor. Suriye’de YPG ile işbirliği yaparken, PKK’nın ayak altında olmasını istemedi ve geri çekilmesini sağladı. Şimdi de varlığını bitirmesini ister gibi görünüyor.

ABD Konsolosluğu’nun bölgede faaliyet göstermesi bu açıdan ilginç.

Muhtemelen yeni açılımın akıbetini belirlemeye çalışıyorlar.