Yedek partisizliğin riskleri

Geçen seneden beri CHP ile ilgili iki “olumsuz” olasılıktan söz ediliyordu.

Kırk katır mı kırk satır mı türünden iki olasılık. Kapatma veya butlan olasılıkları.

Bunlar haliyle CHP Genel Başkanı Özgür Özel’e de soruluyordu. Özel de her iki ihtimali de bir olasılık olarak görmediğini söylüyor ama bir yandan da “Yedek partimiz hazır” diyordu. Yaptığı ve yaptığımız konuşmalardan anlayabildiğim kadarı ile Özel, butlan kararı ile birlikte Kılıçdaroğlu’nun atanma ihtimalini çok ama çok zayıf görmekle birlikte, gerçekleşmesi halinde bile partiyi geri alabileceklerine ve parti örgütünün ve tabanın Kılıçdaroğlu’nu hızla bertaraf edeceğine inanıyordu.

Anayasa Mahkemesi tarafından kapatılma ihtimalini daha yüksek görüyor ve buna karşı da bir yedek parti olduğundan söz ediyordu.

Sonunda olmaz denilen oldu. Önce “kırk katır” gerçekleşti.

Butlan kararı ile utanma özürlü bir yönetim CHP’yi ele geçirdi ve partiyi kırk satırla doğramaya başladı. Partinin hakiki genel başkanı Özgür Özel’e ve CHP’lilere kalan ise yeni bir parti seçeneği oldu.

Ve anladık ki, aslında ortada “yedek bir parti” yokmuş. Şimdi önce yeni kurulacak partinin adını belirlemek ve sonra da yeni partiyi kurmak için İçişleri Bakanlığı’na başvurmak gibi bir gereklilik ortaya çıktı.

Bu, Özgür Özel ve arkadaşları için “zorlu” bir durum.

Çünkü Türkiye’de parti kurmak her ne kadar kolay olsa da eğer “Devlet” istemiyorsa, işler o kadar da kolay olmayabiliyor.

Kolaylığı şurada. Herhangi bir izne gerek yok. 30 Türk vatandaşı bir araya gelip, gerekli belgeleri İçişleri Bakanlığı’na teslim ettiği anda parti kurulmuş oluyor. Belgeler de öyle atla deve belgeler değil. Partinin adını, genel merkezinin adresini, partinin ve kurucularının iletişim bilgilerini, mesleklerini belirten ve tüm kurucular tarafından imzalanmış matbu bir form.

Tüzük ve program, her kurucunun kurucu olabilme niteliğini taşıdığına dair birer beyanname, kurucuların nüfus kayıt örnekleri ve adli sicil belgeleri. Bunları İçişleri Bakanlığı’na teslim ettiğiniz anda parti kurulmuş oluyor.

Ama işin bir de aması var.

Yeni Türkiye’de bu her zaman bu kadar kolay olmayabiliyor. Bunun en bilinen örneği Yeşiller Partisi. Daha önce Türkiye’de iki kez açılıp kapanan Yeşiller Partisi, 2019 yılında üçüncü kez siyasi hayata katılma kararı aldı.

Yarısı kadın toplam 110 kurucunun imzası ile 2020 yılında İçişleri Bakanlığı’na başvurdular. İzin gerekmediği için bir engel yok gibi görünüyordu.

Ancak İçişleri Bakanlığı, kuruluş dilekçesini ve formunu kabul etmedi. Bir kayıt açmadı. Defalarca yapılan başvurular sonuçsuz kaldı. O zamanlar ben bu meseleyi defalarca kaleme aldım, siyasi hayata katılma özgürlüğü engelleniyor diye yazdım. İki yıl boyunca bir sonuç elde edemediler, partiyi kuramadılar.

Sonunda Anayasa Mahkemesi’ne başvurdular ve üç yılın sonunda parti “Anayasa Mahkemesi kararı ile kuruluşumuzun önündeki engeller kalktı” açıklaması yaptı.

Bir diğer mesele ise seçimlere katılabilme yeterliği.

Bunun içinde yeni kurulmuş partinin seçimlerden en az altı ay önce Türkiye’deki illerin en az yarısında ve ilçelerin en az üçte birinde örgütlenmiş olması ve büyük kongrelerini tamamlamış olması şart. Yeni parti bunu yapabilecek kapasitede ama bir erken seçim halinde seçime girmesi imkansız.

Erken seçim beklemiyorum ama bu da ayrı bir sorun olarak ihtimaller dahilinde.

Peki, başka bir parti çatısı altına girmek olabilir mi!

O da zor, ki bunu zaten geçtiğimiz iki ay içinde gördük.

Merhaba dedikleri parti “Bize katılmak istiyorlar” diye ortalığa atlıyor, en “dandik” parti bile kendini iktidar adayı olarak gördüğü için de olmayacak taleplerde bulunabiliyor.

Tabii ben Yeşiller’e çıkarılan engeller, Özgür Özel ve arkadaşlarına da çıkarılmaz, Türk siyaseti iyiden iyiye gerilmez diye düşünüyorum, umuyorum.

Ama yine de tüm olasılıkları göz önüne almakta fayda var.

Çünkü biliyoruz ki, yeni parti siyasi bir risk olarak görülürse, en olmaz dediğimiz şey bile olabilir.

Bu verilerle tutuklama olmaz

Oğuzhan Uğur da tutuklandı.

Doğrusu hiç ama hiç ihtimal vermiyordum tutuklanacağına.

Çünkü medyaya yansıyan suçlamalar ve sorulan sorular tutuklanma ihtimalini zayıflatıyordu.

Açık söyleyeyim, ilk anda “Acaba mı?” kuşkusu oluşmuştu çoğunluk gibi bende de.

Banka yurt dışından gelen yüksek miktarda parayı “şüpheli işlem” olarak MASAK’a bildirmiş ve inceleme sonucunda soruşturma başlamıştı. Ciddi bir durum gibi görünüyordu.

Sonra basına yansıyan tarafları okudum. Eğer tüm suçlamalar bundan ibaret ise “tutuklama kararı” biraz abartılı bir “tedbir” olmuş.

Dediğim gibi, açık kaynaklardaki bilgiler ortada tutuklamaya değer bir durum olduğunu göstermiyor.

“Şüpheli işlem” denilen yurt dışından geldiği söylenen miktar 14 bin TL. Ve anlaşıldığı kadarı ile YouTube’dan gelen para. Yayınların izlenmesi karşılığı gelen ve miktarına bakılırsa büyük ihtimalle Reels’lerin izlenmesinden kaynaklanan bir gelir.

Daha büyük miktardaki para ise Oğuzhan Uğur’un Gain yayın platformu ile yaptığı bir anlaşmadan kaynaklanan bir gelir. Ve zaten o günlerde Oğuzhan Uğur ve hatta başka YouTube yayıncıları Gain ile yaptıkları bu anlaşmaları neredeyse davul zurna ile duyurmuşlardı. Uğur bunu duyururken Gain’in yönetim kurulunda da yer alacağını, platforma danışmanlık yapacağını da söylemişti.

O sırada Gain’in sahibi kara para ile anılan biri değil, her yerde inşaatlar yapan, İstanbul’un neredeyse tüm spor kulüpleriyle sponsorluk anlaşmaları imzalayan, Galatasaray’ın stadyumuna adını veren Rams Grubu’ydu. Yani belirsiz kaynaklardan, gizli fonlardan gelen bir para göründüğü kadarıyla mevzubahis değildi. Gain’den gelen bu para ile şirket üzerine bir ev almıştı. O da kayıtlardaydı.

Birkaç kez gidip geldiği ve hacim yarattığı söylenen para ise bir otomobil alımından kaynaklanıyordu. 9 milyon TL’lik bir ödeme banka havalesi ile yapılmış, ancak isim yanlışlığı nedeniyle geri dönmüş, isim düzeltilerek tekrar yollanmıştı. Herkesin başına gelebilecek sıradan bir hataydı. Yaratılan sözde “hacmin” kimseye ne bir faydası ne de bir zararı olmuştu.

Vergi açısından sorun var mıydı, bu verilerle bilemeyiz ama açıklanan veriler kaynağı belirsiz bir paraya işaret etmiyor.

Hatta Oğuzhan Uğur’un yayıncılıktan çok da fazla para kazanamadığını gösteriyor. Çünkü bu gelirlerden Oğuzhan Uğur ekibine maaş ödüyor, vergi ödüyor, işletme masraflarını yapıyor.

Dediğim gibi eğer ortada bilmediğimiz, açıklanmamış bir şey yok ise, Ahbap Derneği ile arasında bilmediğimiz bir para alışverişi söz konusu değilse Oğuzhan Uğur’un tutuklanması “haksız” bir karardır. Zannederim, Adil Tatil bitmeden, ya da en geç ilk celsede sona erecektir.