
Fatih Altaylı
Yazı İçeriği
Karalandıkça netleşen Önderimiz
İktidar gölgesinde kendini layüsel zannetmek!
Görünmez patronun görünür kazası
Fransa sinemasını sever misiniz Haluk Bey!
Kraft kağıdı
Para böyle harcanınca güzel
Karalandıkça netleşen Önderimiz
Fatih Altaylı
Kasım 10, 2026
Yazı İçeriği
Karalandıkça netleşen Önderimiz
İktidar gölgesinde kendini layüsel zannetmek!
Görünmez patronun görünür kazası
Fransa sinemasını sever misiniz Haluk Bey!
Kraft kağıdı
Para böyle harcanınca güzel
Bugün Atatürkümüzün aramızdan ayrılışının 88. yıldönümü.
Adı aklımıza düştüğünde gözlerimizi dolduran adam 88 yıl önce bugün gitmiş.
Ve ilginçtir, değeri her zamankinden daha fazla anlaşılan, unutturulmaya çalışıldıkça hatırlanan, karalandıkça izi daha fazla belirginleşen, sözlerinin ve yaptıklarının anlamı zaman geçtikçe daha da derinleşen başka bir asker, başka bir siyasi lider, başka bir devlet adamı yok.
12 Eylül’ün içini boşalttığı Atatürkçülük anlayışına rağmen, bölücülerin, inanç tacirlerinin, medeniyet düşmanlarının unutturmak için çaba harcadığı bu büyük insan, bugün giderek daha güçlü, giderek daha anlaşılır, giderek daha anlamlı hale geliyor.
Onu sevimsizleştirmeyi amaçlayan hormonlu “Atatürkçülük” sona erdikçe, doğal, organik ve içten Atatürkçülük daha hızla ve daha köklü olarak büyüyor.
Dün onun adını ağzına almaktan imtina edenlerin, sözde entelektüellerin, 2. Cumhuriyetçilerin, hatta İslamcıların önemli bir bölümü bugün Atatürk’ün değerini, değerini anlamasalar bile önemini daha fazla idrak ediyor.
Aramızdan ayrılışının 100. yılına doğru giderken her zamankinden daha güçlü, her zamankinden daha inandırıcı, her zamankinden daha yol gösterici bir lider olarak ölmüyor.
Tam aksine her yıl daha güçlenerek kendi küllerinden doğuyor.
Tıpkı kurduğu Cumhuriyet gibi.
İktidar gölgesinde kendini layüsel zannetmek!
Fon krizi iktidar partisinin içini sarsmaya devam ediyor.
Parti içinde ve örgütünde fonlardan gayrı ahlaki bir şekilde nemalandığı ortaya çıkan, çıkmaya başlayan partililere yönelik büyük bir öfke var. İsmail Saymaz bugünkü yazısında bu öfkeyi aktarmış.
İsmail’in yazısında aktardığının ya da İsmail’e yansıtılanın ötesinde bir tepki olduğunu biliyorum.
Bu arada parti içinde ya da Cumhurbaşkanı’na yakın çevrede bu rezaletin ortaya çıkması için çaba gösterenlere de, FBSK gibilerinden büyük tepki var.
O kadar şuursuzlar ki, hâlâ bu “fonzi” düzeninin sonsuza kadar sürebileceğini zannediyor ve bu rezaletin ortaya çıkmasını sağlayanlara kızıyorlar. “Partiyi yıpratmakla” suçluyorlar.
Kulislerde konuşulanlara göre, Cumhurbaşkanı’na bu fon yolsuzluğu ile ilgili ayrıntılı bir rapor sunulmuş.
Partiden ve vekillerden kaç kişinin bu tezgahın içinde yer aldığına, kaç liralık bir menfaat temin etmiş olabileceklerine ilişkin ayrıntılı bir rapor.
Cumhurbaşkanı’nın isimleri ve miktarları öğrendikçe giderek daha da sinirlendiği söyleniyor, yazılıyor.
Bunları gözümle görmedim, kulağımla duymadım, o yüzden sadece söylentileri aktarıyorum.
Çok sorulan sorulardan biri “Cumhurbaşkanı bilmiyor olabilir mi canım!”
Çok açık söylüyorum, bilmiyor olabilir. Olabilir değil, bilmiyordur.
Bunu yapanların izin aldıklarını hiç zannetmiyorum. Burada mesele “mutlak ve güçlü” iktidarın “layüsel” olduğunu düşünen birtakım “çakalların” bu durumdan yararlanmak için mutlak gücün gölgesinde kurdukları düzen.
Hiç ummadığımız isimler bu fonlara para kaptırmış. ‘Yahu aylardır yazıyoruz. Çiziyoruz. Siz de mi bize inanmadınız” diye sorduğumuz zaman “İnandık ama işin içinde o kadar çok AK Partili vardı ki bir şey olmaz diye düşündük” diyorlar.
Peki, ne olacak?
Güvenilir kaynaklardan gelen bilgilere göre, Cumhurbaşkanı Erdoğan “Kimi alacaksanız alın, kimi tutuklayacaksanız tutuklayın. Bu rezalete karışan hiç kimse bizden değildir. Ama bunu hızlıca yapın. Meseleyi sürüncemede bırakmayın. Bir hafta 10 gün içinde her adımı atmış olun. Bu konu daha fazla bu şekliyle gündemde kalmasın.” şeklinde bir talimat vermiş.
Bu bilgi doğru ise, yani gerçekten Cumhurbaşkanı Erdoğan böyle bir talimat vermiş ise, ki inandırıcı görünüyor, bu AK Parti içinde ya da iktidar tarafından atanmış bürokraside ciddi bir “kaygıya” neden olacaktır.
Kavak gölgesinde yatıp, kendini kavak zanneden itlerin “layüsel olmadıklarını” görmelerini sağlaması açısından gelişmeler önemlidir. Belki de tarihin en pahalı derslerinden biridir.
Görünmez patronun görünür kazası
İzmir’de bir fabrikada bir patlama oldu. Bir bakım faaliyeti sırasında düşen malzemeler doğalgaz ve oksijen borularını aynı anda koparınca, facia tetiklendi.
17 vatandaşımız hayatını kaybetti, bir o kadar da yaralımız var.
Çok çok acı bir olay. Eğer iddialar doğruysa bu tesisteki ilk kaza da değil. Başaran’ın geçen yüzyıldan kalma iş anlayışı tesislerinde ciddi bir iş güvenliği sorunu haline gelmiş. İhmal olup olmadığı çok ciddiyetle araştırılmalı ve sorumlular hesap vermeli.
Patlamanın meydana geldiği yer HABAŞ.
Sanayi gazları konusunda Türkiye’nin devi ve hatta tekeli.
Gençliğimizde dalışa giderken, HABAŞ’ın İstanbul Topkapı’daki tesislerine gider, tüplerimizi doldururduk. Köklü bir sanayi devidir.
Sahibi Mehmet Başaran ise Türkiye’nin muhtemelen en asosyal iş insanıdır.
Öyle ki, kaza sonrasında fotoğrafını arayan yayın kuruluşları yeni bir fotoğrafını bile bulamadığı için bugün 80 yaşına gelen Mehmet Başaran’ın gençlik fotoğraflarını kullanmak zorunda kalmışlar.
Otomobil severler ise Mehmet Başaran’ı otomobil koleksiyonundan bilirler. Dünyadaki en iyi otomobil koleksiyonlarından birine sahiptir. Özellikle modern zaman Ferrarileri konusunda da zannederim dünyanın en iyi koleksiyonuna sahiptir. Koleksiyonunda başka markaların ender bulunan modelleri de vardır.
Ama kendisi Renault Clio veya Fiat Albea ile gezer, o ayrı. 80 yaşında yarış motosikleti ile işe gidip gelir, hatta İstanbul’dan Bodrum’a gider.
Son zamanlarda ise otomobil üretimi ile gündeme gelmişti. Manisa’da HB markası ile kamyon üretmeye başlamış, Türkiye’de üretimini durduran Honda’nın fabrikasını satın almış, bu fabrika ile istediği otomobili üretemeyeceğini anlayınca gidip Honda’nın İngiltere’deki fabrikasını da satın alarak Türkiye’ye getirmişti. Burada Çin’den aldığı altyapı ile otomobil üretimi için son aşamaya gelmişti.
Haber olmaktan, görünmekten hiç hoşlanmayan Mehmet Başaran şimdi istese de istemese de büyük haber oldu. Acaba bu kez kendisini görebilecek miyiz!
Fransa sinemasını sever misiniz Haluk Bey!
Haluk Bilginer’in eski bir videosu yeniden dolaşıma sokulmuş. Eski olması benim aşağıda yazacaklarımı değiştirmiyor. Sadece “Bu video niye şimdi yeniden yayında?” soru işaretini doğuruyor.
Haluk Bilginer de kervana katılmış.
Türk sineması kavramına karşı çıkarak “Türkiye sineması diyelim mi ona? Türk sineması bana doğru gelmiyor” buyurmuş.
Niye!
Çünkü Türkiye’de başka etnik gruplar da varmış.
Peki.
O zaman Haluk Bey’e soralım.
“Fransız sineması” demek ona ne kadar doğru geliyor.
Öyle ya Fransa da tek milletten oluşmuyor. Bizim “Fransız” dediğimiz aslında başta Galyalılar, Franklar, Burgonlar, Normanlar, Bretonlar, Basklar, Korsikalılar, Alzaslılar ve Oksitanlardan oluşan bir çorba. Hatta başka unsurlar da var ama çok da karıştırmayalım.
Peki, Haluk Bilginer Bey “Fransız sineması”nı doğru buluyor mu yoksa onu da “Fransa sineması yapalım” diyor mu!
Veya uzağa gitmeyelim, yakından bir örnek verelim.
Yanı başımızda güçlü bir sinema geleneği olan bir komşumuz var. İran.
İran da bildiğimiz üzere Farslar ve Türkler olmak üzere iki kalabalık grubun dışında Kürtler, Lurlar, Beluçlar, Ermeniler ve Gürcülerden oluşan bir millet. Daha da az sayıda başka etnik gruplar da var.
Ona da “İranlı sineması” demeyi düşünüyor mu Haluk Bilginer!
Yoksa mesele “Türk” kelimesi mi! Rahatsızlık sadece bundan mı!
Kraft kağıdı
“Terörsüz Türkiye sürecinin önündeki en büyük engel radikal Kürt milliyetçileri yani Kürt faşistleridir” dediğimi hatırlıyorsunuz değil mi!
Bunun en “olumsuz” örneğini bu hafta sonunda gördük.
Böyle bir grup, kraft kağıdından yapılmış bir paketi “Ne bu sarı torba bize karşı yapılmış bir harekettir” diye ortalığı ayağa kaldırdı. Hadi bunu yapanlar çoluk çocuk olur böyle şeyler diye düşündük.
Ama hemen ardından 15 Baro birden açıklama yaptılar.
Ortada ne bir sarı torba var ne de kimsenin aklından böyle bir şey geçmiş.
Kraft kağıdı lan, kraft. Bildiğin kese kağıdı, paket, oluklu mukavva yapımında kullanılan en adisinden kağıt.
Buna bakıp sarı torba görmek pek de iyi niyetli bir tavır gibi gelmiyor.
Bana sorarsanız bunlar yıllardır nemalandıkları bir ortam sona ermesin diye çırpınan zavallılar.
Ne de olsa dağdakiler gelip düz ovada siyasete başlayınca bunların pek hükmü kalmayacak. Tedirginlikleri ve kızgınlıkları bundan!
Para böyle harcanınca güzel
Dün akşam Özyeğin Filarmoni Orkestrası’nın ilk konseri vardı.
Fazıl Say ısrarla davet etmiş, Hüsnü Özyeğin de davetiye göndermişti.
Hüsnü Özyeğin’i 1990’lardan bu yana tanırım. Tansu Çiller dönemindeki bir ekonomik kriz sırasında “Bu krizde büyük para kaybettim” deyince ben de “Bir bankacı olarak bu krizde para kaybettiysen, git bakkallık yap” demiştim.
O akşam ev telefonumdan ulaşmış, “Ben bakkal Hüsnü” demişti.
İşin komik tarafı, o sırada bizim mahalledeki bakkalın adı da Hüsnü idi ve ben kendisini bizim mahalle bakkalı zannetmiştim.
Hüsnü Özyeğin birkaç yıl sonra, yanılmıyorsam 1996’da Gima’yı satın aldığında aramış ve “Bakkal dedin sonunda bakkallığa başladım” demişti. Daha sonra bu işten çıktı ve “Hayatımda aldığım en kötü iş kararıydı” demişti. Tanıdığım en zeki iş insanlarından biridir Hüsnü Bey. Son yıllarda ise kendini üniversitesine verdi. Harvard Üniversitesi Mütevelli Heyeti Üyesi olarak tüm bilgi ve deneyimini Özyeğin Üniversitesi için harcıyor, şu anda en önemli işi o.
Fakat arada çaktırmadan bir de Filarmoni Orkestrası kurmuş. Şunu da söyleyeyim, bir filarmoni orkestrası ile bir senfoni orkestrası arasında pratikte hiçbir fark yoktur. Ama genellikle şahısların kurduğu orkestralara filarmoni orkestrası demek adettendir ya da bir kente birden fazla senfoni orkestrası var ise ilkinden sonra kurulanlara genelde filarmoni orkestrası denir.
Neyse uzatmayayım, Hüsnü Özyeğin bu orkestrayı kurarken Fazıl Say’ı aramış ve bu orkestrayı kurmasını ondan istemiş, Fazıl da kabul etmiş ve orkestranın genel sanat direktörü olmuş. Müzisyenleri teker teker belirlemiş. Hepsi ile kendi görüşmüş ve her biri dünyanın en iyi orkestralarında çalan Türk müzisyenlerle anlaşmış.
Özyeğin Filarmoni, dünyadaki pek çok benzeri gibi büyük bölümü tam zamanlı olmayan anlaşmalı müzisyenlerden oluşuyor.
Hüsnü Özyeğin, orkestranın kuruluş hikayesini anlatırken sözü 10 Kasım’a ve Atatürk’e getirdi ve getirince de gözyaşlarını tutamadı. O ağladı, ben ağladım. Pek çok kişinin gözleri doldu salonda.
İlk konser için kısa ama çok başarılı bir performansları vardı. Tabii bunda 36 yaşındaki Çinli genç şef Tianyi Lu’nun da etkisi büyüktü. Dünyanın en iyi orkestralarında şeflik ya da misafir şeflik yapan Lu keşke bu orkestranın kalıcı şefi olsa diye düşündüm konser sırasında.
Tabii şunu da söylemem lazım.
Dünyada klasik müzik giderek geriliyor. En köklü orkestralar bile zarar ediyor, para bulmakta, destek bulmakta zorlanıyor. Kamu desteği bulamayan orkestralar birer birer kapanıyor.
Böyle bir ortamda en az 80, 85 kişiden oluşan bir filarmoni orkestrası kurmak ve bu orkestraya her ay en az bir konser verdirmek büyük iş. Dahası, orkestranın provaları. Gençlere açık olacak ve 50 TL’lik biletlerle provaları izlemek mümkün olacak.
Bu da ilginç ve önemli bir fikir. Fazıl Say’ın söylediği kadarı ile prova biletleri şimdiden tükenmiş ki bu da iyi haber.
Ama yine de bu orkestrayı kurmak, desteklemek büyük iş. İş hayatında her kuruşun hesabını yapan Hüsnü Özyeğin’in buraya böyle bir imkan yaratması çok değerli.
Para böyle işlere harcanınca güzel.
Ne zaman insan oluruz?
Sürekli yellenenler, başkalarının yelinden nem kapmadığı zaman.
X’te yazı hakkında yorumlarınızı paylaşın.
Geçmiş yazılar
Videolar







