Zoraki af talebi

Dünün en önemli olaylarından biri, hatta birincisi BDDK Başkanı Şahap Kavcıoğlu’nun istifasıydı.

AK Parti’nin vazgeçemediği isimlerin başında gelen, faiz indirimi kararına verdiği açık ve inançlı destek ile Türk ekonomisinin bugün içinde bulunduğu çıkmaza girmesinin en önemli sorumlularından biri olan Kavcıoğlu, tüm hatalarına rağmen gözden çıkarılmamış, Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek’le olan anlaşmazlığı ve hatta Şimşek’in altını oymak gibi algılanabilecek tavrına rağmen BDDK Başkanı yapılmış ve o pozisyonda da ciddi bir siyasi destek görmüştü.

Kavcıoğlu için “AK Parti’de en fazla korumaya mazhar olan bürokrattı” desek yanlış olmaz.

İşte bu Şahap Kavcıoğlu, dün aniden, hiç beklenmedik biçimde istifa etti. Daha doğrusu yeni tabir ile “affını istedi”.

Ve gitti.

Ardından da İsmail Saymaz’a verdiği röportajda “Kurumun daha fazla yıpranmaması için bu kararı aldığını” söyledi.

Bu “istifa”yı ben de iktidar partisi içindeki kaynaklarıma sordum.

Aldığım yanıt önemliydi.

Şahap Kavcıoğlu istifa etmemişti. Gönüllü olarak görevden affını istemesi de söz konusu değildi. Birkaç gün önce Kavcıoğlu’na ayrılmasının iyi olacağı yönünde bir mesaj iletilmiş. Ancak Kavcıoğlu bu mesaja pek kulak asmamış ya da mesajın ciddiyetine inanmamış.

Bunun üzerine önceki gün kendisine çok açık bir şekilde “Bırakman isteniyor. Hemen bugün” denilmiş.

Durumun ciddiyetini kavrayan Kavcıoğlu hemen “affını istediğine” dair açıklamayı yapmış.

Yani gönüllü bir istifa, kurumun yıpranmaması için alınmış bir karar falan yok.

“Bırak” denmiş, bırakmış.

Emir demiri kesmiş.

Bunun önemi şu: Ekonomiye büyük zarar verdiği dönemde bile gözden çıkarılmayan bir ismin, fon soruşturmasının geldiği aşamada gözünün yaşına bile bakılmıyor.

Kavcıoğlu gözaltına alınır mı, tutuklanır mı bilemem. İfadesine başvurulacağını zannediyorum. Sonrası yargının işi.

Ama şunu biliyorum.

Şahap Kavcıoğlu’nun “mecburi istifası” bürokrasi ve AK Parti içinde çok ciddi bir tedirginliğe neden oldu.

“Bana bir şey olmaz” diyen pek çok kişinin dün geceyi uykusuz geçirdiği kesin.

COP’ta Türkiye’nin en değerli projesi

COP31 Antalya’da bütün hızıyla devam ediyor.

Türkiye’nin şimdiye kadar ev sahipliği yaptığı en büyük ve en kapsamlı uluslararası toplantı olabilir. Organizasyonun başındaki Bakan Murat Kurum’un verdiği bilgiye göre 196 ülke ve 102 devlet ve hükümet başkanı toplantıya katılacak.

Buna yakın kapsamda bir toplantı yıllar önce İstanbul’da yapılmıştı. Habitat toplantısı vesilesiyle Spor ve Sergi Sarayı, Lütfi Kırdar Kongre Merkezi’ne çevrilmiş, bu toplantı İstanbul’un çehresinin değişmesine neden olmuş, kent bundan çok kazançlı çıkmıştı. Ülke imajı için de önemli bir adım olmuştu.

COP31 bundan daha da büyük ve önemli. Türkiye açısından da çok önemli bir fırsat. Antalya’da EXPO için yapılan ve yıllardır atıl durumda olan çok değerli bir alan da COP31 vesilesi ile yeniden değer kazandı. Umarım bu alanın bundan sonra kalıcı olarak nasıl değerlendirileceği üzerine düşünülüyordur.

Türkiye’nin çevre karnesi ise tartışmalı. Bir yandan enerji üretimi alanında çok olumlu işler yapılırken bir yandan da fosil yakıt kullanan firmaların çevreye verdiği zararlar ve bunlara sağlanan kamu imkanları eleştiriliyor. Panellere katılan iş insanlarının söyledikleri ile yaptıkları arasındaki uçurum ise Türkiye açısından çok olumlu değil.

Ancak bir kişi, Türkiye adına COP31 vesilesi ile çok önemli bir mesaj veriyor. Şaşırtıcı biçimde bu kişi ne bir siyasetçi ne de bir iş insanı.

Bu kişi Emine Erdoğan.

Cumhurbaşkanı’nın eşi, COP31’de Türkiye’nin en önemli yüzü haline gelmiş durumda.

COP vesilesi ile Emine Erdoğan, yıllar önce başlattığı Sıfır Atık Projesi’ni uluslararası bir marka haline getirmenin adımlarını atıyor. Liderlerin eşlerini sürece dahil ederek, ki en doğru hamledir, Sıfır Atık Projesi’ni “Zero Waste” adıyla uluslararası bir harekete, bir markaya dönüştürmeye çalışıyor.

Tüm COP31 içinde, Türkiye’nin en ilgi çeken, en kabul gören ve saygı uyandıran projesi haline geliyor.

Emine Erdoğan, uluslararası üne sahip Türk sanatçıları da bu meseleye dahil ederek çok başarılı bir iş yapıyor. Kimseyi ötekileştirmeden, herkesi elini taşın altına koymaya teşvik ederek “sıfır atık” mesajını iletiyor.

Ancak uluslararası başarısına rağmen bu konuda Emine Erdoğan’ı hayal kırıklığına uğratan yer yine Türkiye olacaktır.

Çünkü bu proje, Türkiye’de hak ettiği değeri ve ilgiyi görmüyor.

Özellikle, AK Partili veya başka partilere mensup belediyeler, sıfır atık konusunda üstlerine düşeni yapmıyorlar. Atıkların kaynağında ayrıştırılması konusunda gerekli hazırlıkları yapmıyorlar. Bunu mecburi hale getirecek yasal düzenlemeler yapılmıyor.

Sanayi Bakanlığı ve Ticaret Bakanlığı, ambalaj konusunda Sıfır Atık Projesi’ni çok daha verimli hale getirecek kuralları koymuyor.

Keşke Sıfır Atık Projesi’nin COP31’de gördüğü karşılığın, Türkiye’de de bir karşılığı olsa da Türkiye çöp ithal eden ülke olmaktan kurtulsa diye düşünmeden edemiyor insan.

Magazin yazarı olarak ben

Bunca patırtı, gürültü ve iddiaya rağmen hala TBMM’ye Mustafa Sarıgül’ün dokunulmazlığını kaldıracak bir fezleke yollanmadı.

Oysa eminim ki, kendi partisi dahil herkes bu fezlekeye onay verecek ve dokunulmazlığı kaldırtacaktır.

Yeter ki aynı fezlekenin içine konuyla alakasız başka siyasetçiler de eklenip mesele sulandırılmasın.

Şu anda böyle bir durum olmadığı için Sarıgül ortalıkta “Alnım ak” diye dolanıyor.

Alnı ak ise, dokunulmazlığının kaldırılmasına da bir şey demeyecektir.

Biz ise meseleyi oğlu Emir Sarıgül üzerinden konuşup duruyoruz.

İlk gözaltılar yapıldığında, Mustafa Sarıgül’ün Şişli Belediye Meclisi’nde eski başkan İnönü’ye yaptıklarını ve sonrasında çapkınlıkları ile ünlü oğlu Emir Sarıgül’ün “itirafçı” olduğunu yazdığım zaman “yalanlandı”.

Ama birkaç gün sonra yalanlanan yazımın doğrulandığını gördük.

Emir Sarıgül “itirafçı” olmuştu.

Zaten hemen “ev hapsi” ile salıverildi.

Yakında o da kalkar, hatta kendisine koruma falan da verilir.

Okurlar “Nereden bildin” diye sordular.

İktidara yakın kaynaklardan aldığım bilgiyi paylaşmıştım ama zaten Emir Sarıgül’ün babası ile arasında sorunlar olduğu bilinen bir şeydi.

Öyle ki Mustafa Sarıgül’ün korumasıyla birlikte olduğu iddia edilen görüntülerin bile Emir Sarıgül tarafından yayıldığı öne sürülüyordu.

Benim yazımdan sonra arayan MHP’ye yakın bir iş insanının bu görüntüleri kendisine Emir Sarıgül’ün getirdiğini ve kendisinin de Emir Sarıgül’ü kovduğunu anlattığını da burada aktardım.

Doğrusunu isterseniz, Mustafa Sarıgül’ü yıllardır tanırım. Emir Sarıgül’ü ise hayatımda üç beş kere gördüm.

Genelde dostlarımla düzenli yemek yediğimiz bir lokantada karşılaşırdık ve masaya gelip selam verip giderdi.

İzlenimim, babası tarafından biraz ezilmiş, efendi bir çocuk olduğu şeklindeydi.

Başkaca bir sohbetim, tanışıklığım yok.

Ancak ilginç bir tanıklığım var.

Birkaç sene önce, Bodrum’a yakın bir detoks merkezinde kilo vermeye çalışan iki arkadaşımı ziyarete gitmiştim.

O sırada bir tantana koptu.

Emir Sarıgül gelmişti. Meğer o sırada Emir Sarıgül’ün sevgilisi olduğu söylenen spiker de zayıflama kampındaymış. Emir Sarıgül ise onu ziyarete, daha doğrusu elinde bir yüzükle evlenme teklif etmeye gelmiş.

Ancak yine orada konuşulanlara göre ret yanıtı alınca geri gitmiş. İddialar, Emir Sarıgül’ün helikopterle geldiği yolunda idi ve pek çok sosyetik hanım da bu olaya şahit olmuştu.

Ben de Emir Sarıgül’ü son olarak o gün uzaktan görmüştüm.

Ret yanıtı alan Emir Sarıgül ertesi gün de Sibel Can ile haber olmuştu gazetelere.

Bu da benim magazin muhabirliğim olsun.

Bir Bülent Cankurt olamam ama elimden gelen budur.