Eklemek için tehlikeli kelime

Deniz Göktaş’ı haklı çıkaracağım bir kez daha ama Allah aşkına söyleyin dememiş miydim :)

Yeni Parti kurulduğu gün bu köşede şöyle yazmışım: “Yeni Parti kuruldu, doğrusunu isterseniz biraz da acemice kuruldu. Tartışmalara ve hatta belki davalara konu olabileceği biline biline adı Yeni Parti oldu.”

Aradan iki ay geçmeden geldiğimiz durum ne!

Yargıtay Yeni Parti’ye adını değiştirmesi için ihtar çekmiş. Yeni Parti muhtemelen adını değiştirmeyecek ve konu Anayasa Mahkemesi’ne gidecek gibi duruyor.

Bana göre gereksiz bir tartışma, yok yere bir enerji kaybı. Tabii kimileri de reklamın iyisi kötüsü olmaz, parti yine gündemde olacak diye düşünebilir.

Peki Yargıtay niye böyle bir ihtar çekmek zorunda kalıyor?

Çünkü bir başka parti, Yenilik Partisi adında bir parti Yargıtay’a başvurup “Yeni Parti” adının kendi adı ile karışabileceğini ve seçmeni yanıltabileceğini iddia ediyor. Evet, Yenilik Partisi diye bir parti varmış ve “seçime katılma hakkı olan 41 parti” arasında da yer alıyor.

Kurucusu ise Öztürk Yılmaz. Hani IŞİD Türkiye’nin Musul Başkonsolosluğu’nu işgal ettiği sırada Musul Başkonsolosu olan ve Ahmet Davutoğlu’nun alnından öptüğü, sonra da Kılıçdaroğlu’nun milletvekili yaptığı, milletvekili yapmakla yetinmeyip Onur Öymen, Faruk Loğoğlu, Osman Korutürk gibi diplomat kökenli milletvekillerini harcayıp, onların yerine CHP’nin dış politikadan sorumlu 1. adamı yaptığı başkonsolos Öztürk Yılmaz. Davutoğlu’nun başkonsolosu daha sonra CHP’de de kalamayıp istifa etmiş ve bir parti kurmuştu. İşte o partinin adı Yenilik Partisi imiş.

Bana sorarsanız, Yenilik Partisi’nin “Adımız karışabilir” diye yaptığı başvuru, kendileri adına “enayice” bir başvuru. Böyle bir karışıklık olsa olsa Yenilik Partisi’ne yarardı. Oyu olmayan bir parti belki bu sayede üç beş oy alırdı. Ama Yılmaz bunu düşünmemiş ve “Adı bizim adımıza benziyor” diyerek başvurmuş.

Aslında ne isimde ne de amblemde bir benzerlik var. Yeni Parti’nin logosunda kullandığı hurufat daha çok Yeni Rakı’ya, stil ise daha çok Netflix’e benziyor.

Yenilik Partisi’nin amblemi ise olsa olsa DSP’nin amblemini andırıyor. O da DSP gibi logosuna kuş kondurmuş.

Yani işin özünde bir benzerlik yok.

Şimdi bazıları “Yeni Parti adının önüne veya arkasına bir kelime ekler, sorun çözülür” diyor, haklılar.

Nasıl ki Adalet Partisi olduğu halde, Adalet ve Kalkınma Partisi de olabildi, Yeni Parti de adının önüne bir kelime ekleyebilir.

Bazıları “Halkın Yeni Partisi” önerisi yapmış.

Aman sakın ha!

Biliyoruz ki, Anadolu’da bir kesim CHP’ye “Halk Partisi” der ve asla oy vermez.

O yüzden “Halk Partisi” çağrışımı yapacak bir değişiklikten uzak durmak gerekir.

Gerçi Anayasa Mahkemesi “Ortada bir benzerlik, karıştırılacak bir durum yok” da diyebilir.

Ama yine de söylemiş olayım.

Halk kelimesi doğru değil. O kelime sağ seçmene güven vermez. Hatta artık sol seçmene de!

Deniz Göktaş ve cezaevi komşuları

Deniz Göktaş 2 Temmuz günü yurt dışından döndü. İstanbul “Yeni Atatürk” Havalimanı’nda gözaltına alındı. 3 Temmuz günü çıkarıldığı mahkemede tutuklandı.

Yani bugün itibarı yaklaşık 2,5 aydır tutuklu, daha kesin söylemek gerekirse 74 gündür cezaevinde.

Abartılı bir iddianame ile 2 yıl 7 ay ila 12 yıl 2 ay arasında hapsi istenen Göktaş, 28 Eylül Pazartesi günü ilk kez hakim karşısına çıkacak.

Deniz bir süredir cezaevinden haber yollamadığı için durumunu merak ediyor olabilirsiniz.

Halen Çorlu’da “kuyu tipi” diye adlandırılan cezaevinde, tek kişilik bir hücrede kalıyor. Kimileri için tek kişilik hücre daha zorlayıcı olabilir ancak Deniz Göktaş’ın tek kişilik hücrede olmaktan büyük bir şikayeti yok. Zaten çok konuşkan, aşırı sosyal bir tip olmadığı için “yalnızlık” şikayeti yok. Ben de tek kişilik hücrede 6 aydan fazla kaldım. Kendisini gayet iyi anlıyorum.

Komşuları ise ilginç.

Sağındaki hücrede Haluk Levent, solundaki hücrede ise Cem Küçük yatıyor. Diğer yanında ise Uşak Belediye Başkanı Özkan Yalım var.

Öğrenebildiğim kadarı ile Deniz Göktaş “komşuları” ile herhangi bir diyalog içinde değil. Kimi mahkum ya da tutukluların yaptığı gibi hücreden hücreye bağırarak diyalog kurma ya da sohbet etme zahmetine girmiyor. Ancak bu komşu hücrelerdekilerin kendi aralarında yaptığı yüksek sesli sohbetleri dinlemediği anlamına da gelmiyor. Büyük ihtimalle yeni stand-up gösterisi için bunlardan epey bir malzeme çıkaracak.

Peki, Göktaş’ın morali nasıl?

Göktaş tutuklandığı zaman pek çok kişi “Zaten girmek istiyormuş gibi davranıyordu” yorumu yaptı. Bu bence pek doğru bir yorum değil. Güçler ayrılığının güçlü, hukukun üstün olduğu bir ülkede Deniz Göktaş’ın hapse girmesi normal karşılanmaz, söylemlerine bakılarak “Zaten girmek istiyordu” denemez. Ancak tutuklanmayı metanetle karşıladığı söylenebilir.

Peki, 74 gün sonra aynı metanet sürüyor mu?

Açıkçası tutukluluğuna yapılan itiraz “olumsuz” yanıt alıp, bir de üzerine iddianamesinde 12 yıla varan hapis cezası talep edilince Deniz’in morali biraz bozulmuş. Ancak daha sonra toparlamış.

Bu da çok normal, cezaevinde insan duygu dalgalanmaları yaşayabiliyor, zaman zaman umutsuzluğa kapılabiliyor. Önemli olan bunun uzamaması, birkaç saati hadi bilemediniz birkaç günü aşmaması. İlacı ise okumak. Bol bol kitap okumak ve yazmak.

Deniz de kendini kitaplara vermiş ve çok okuyormuş. Öyle ki, okumaktan gecesi gündüzüne karışmış.

Cezaevinde bu da iyi bir şey değil.

Geceyi gece gündüzü gündüz olarak yaşamak gerek. Erken yatıp erken kalkmak ya da geç yatıp geç kalkmak sorun değil ama rutini bozmamak gerek.

Hukukçularla konuştuğum zaman Deniz Göktaş’ın “Hele biraz yatsın bakalım” kabilinden cezaevinde olduğunu düşünenler oldukça fazla.

Kendisi ise bu konuda hiçbir şey düşünmemeyi ve bu konuya kafasını takmamayı tercih ediyor gibi.